جمیل
(این اسم برگرفته ازنص قران و فرموده ی پیامبر می باشد)
۱ـ ٱلَّذِىٓ أَحْسَنَ کُلَّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ۖ وَبَدَأَ خَلْقَ ٱلْإِنسَـٰنِ مِن طِینٍۢ [۳۲:۷]
آن کسی است که هر چه را آفرید، نیکو آفرید، و آفرینش انسان (اوّل) را از گل آغازید.
۱ـ حدثنا محمد بن المثنى ومحمد بن بشار وإبراهیم بن دینار جمیعا عن یحیى بن حماد قال ابن المثنى حدثنی یحیى ابن حماد أخبرنا شعبه عن أبان بن تغلب عن فضیل الفقیمی عن إبراهیم النخعی عن علقمه عن عبدالله بن مسعود عن النبی صلى الله علیه و سلم قال :« لا یدخل الجنه من کان فی قلبه مثقال ذره من کبر. قال رجل : إن الرجل یحب أن یکون ثوبه حسنا، ونعله حسنه، قال: إن الله جمیل یحب الجمال، الکبر بطر الحق وغمط الناس»
پیامبر فرمودند: به بهشت وارد نمی شود کسی که در قلبش مثقال ذره ای کبر وجود داشته باشد. مردی گفت: همانا دوست دارد شخصی اینکه لباسش زیبا باشد، و کفشش زیبا باشد. فرمود: همانا خداوند زیباست و زیبایی را دوست دارد، کبر حق را می پوشاند و مردم را تحقیر و نادیده می گیرد.
رفیق
( این اسم برگرفته از فرموده ی پیامبر می باشد)
۱ـ حدثنا حرمله بن یحیى التجیبی أخبرنا عبدالله بن وهب أخبرنی حیوه حدثنی ابن الهاد عن أبی بکر بن حزم عن عمره ( یعنی بنت عبدالرحمن ) عن عائشه زوج النبی صلى الله علیه و سلم أن رسول الله صلى الله علیه و سلم قال یا عائشه:« إن اللّه رفیق یحب الرفق ، ویعطی على الرفق ما لا یعطی على العنف، وما لا یعطی على ما سواه »
بدرستیکه پیامبر فرمودند ای عایشه:« خداوند مهربان است و نرمی و مهربانی را دوست می دارد و بر اثر نرمی چیزهایی می بخشد که بر اثر خشونت نمی دهد.»
ستیر
( این اسم برگرفته از فرموده ی پیامبر می باشد)
۱ـ أَخْبَرَنِی إِبْرَاهِیمُ بْنُ یَعْقُوبَ قَالَ حَدَّثَنَا النُّفَیْلِیُّ قَالَ حَدَّثَنَا زُهَیْرٌ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِکِ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ یَعْلَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا یَغْتَسِلُ بِالْبَرَازِ فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَیْهِ وَقَالَ :« إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ حَلِیمٌ حَیِیٌّ سِتِّیرٌ یُحِبُّ الْحَیَاءَ وَالسَّتْرَ فَإِذَا اغْتَسَلَ أَحَدُکُمْ فَلْیَسْتَتِرْ»
« خداوند، حلیم و بسیارباحیا و پوشاننده ی عیبهاست و حیا و ستر و پوشش را دوست دارد. از اینرو هر یک از شما باید در هنگام غسل، در پوشش قرار گیرد.
شافی
۱ـ وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ یَشْفِینِ [۲۶:۸۰]
و هنگامی که بیمار شوم او است که مرا شفا میدهد.
مجید
۱ـ قَالُوٓا۟ أَتَعْجَبِینَ مِنْ أَمْرِ ٱللَّهِ ۖ رَحْمَتُ ٱللَّهِ وَبَرَکَـٰتُهُۥ عَلَیْکُمْ أَهْلَ ٱلْبَیْتِ ۚ إِنَّهُۥ حَمِیدٌۭ مَّجِیدٌۭ [۱۱:۷۳]
گفتند: آیا از کار خدا شگفت میکنی؟ ای اهل بیت (نبوّت)! رحمت و برکات خدا شامل شما است (پس جای تعجّب نیست اگر به شما چیزی عطاء کند که به دیگران عطاء نفرموده باشد). بیگمان خداوند ستوده (در همهی افعال و) بزرگوار (در همهی احوال) است.
۲ـ ذُو ٱلْعَرْشِ ٱلْمَجِیدُ [۸۵:۱۵]
و او صاحب تخت (حکومت مطلقه بر عالم هستی) و دارای مجد و عظمت است.
ودود
۱ـ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَیْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌۭ وَدُودٌۭ [۱۱:۹۰]
از پروردگارتان آمرزش (گناهان خود را) بخواهید و بعد (از هر گناه و لغزشی که در زندگی مرتکب میشوید پشیمان شوید و) به سوی او برگردید. بیگمان پروردگار من بسیار مهربان (در حق بندگان پشیمان و) دوستدار (مؤمنان توبهکار) است.
۱ـ وَٱسْتَغْفِرُوا۟ رَبَّکُمْ ثُمَّ تُوبُوٓا۟ إِلَیْهِ ۚ إِنَّ رَبِّى رَحِیمٌۭ وَدُودٌۭ [۱۱:۹۰]
از پروردگارتان آمرزش (گناهان خود را) بخواهید و بعد (از هر گناه و لغزشی که در زندگی مرتکب میشوید پشیمان شوید و) به سوی او برگردید. بیگمان پروردگار من بسیار مهربان (در حق بندگان پشیمان و) دوستدار (مؤمنان توبهکار) است.
۲ـ إِنَّ ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحْمَـٰنُ وُدًّۭا [۱۹:۹۶]
بیگمان کسانی که ایمان میآورند و کارهای شایسته و پسندیده انجام میدهند، خداوند مهربان آنان را دوست میدارد و حجّت ایشان را به دلها میافکند
۳ـ وَهُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلْوَدُودُ [۸۵:۱۴]
خدا آمرزگار و دوستدار (بندگان مؤمن) است.
متین
۱ـ إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّهِ ٱلْمَتِینُ [۵۱:۵۸]
تنها خدا روزیرسان و صاحب قدرت و نیرومند است و بس.
مصور
۱ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلْخَـٰلِقُ ٱلْبَارِئُ ٱلْمُصَوِّرُ ۖ لَهُ ٱلْأَسْمَآءُ ٱلْحُسْنَىٰ ۚ یُسَبِّحُ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَزِیزُ ٱلْحَکِیمُ [۵۹:۲۴]
او خداوندی است که طرّاح هستی و آفریدگار آن از نیستی و صورتگر جهان است. دارای نامهای نیک و زیبا است. چیزهائی که در آسمانها و زمین هستند، تسبیح و تقدیس او میگویند، و او چیرهی کار بجا است.
مقیت
۱ـ مَّن یَشْفَعْ شَفَـٰعَهً حَسَنَهًۭ یَکُن لَّهُۥ نَصِیبٌۭ مِّنْهَا ۖ وَمَن یَشْفَعْ شَفَـٰعَهًۭ سَیِّئَهًۭ یَکُن لَّهُۥ کِفْلٌۭ مِّنْهَا ۗ وَکَانَ ٱللَّهُ عَلَىٰ کُلِّ شَىْءٍۢ مُّقِیتًۭا [۴:۸۵]
کسی که (در میان مردم) میانجیگری کند و میانجیگری او پسندیده (ی شرع) باشد، نصیبی از (پاداش) آن خواهد داشت، و کسی که میانجیگری کند و میانجیگری او ناپسند (شرع) باشد، بهرهای از (پادافره) آن خواهد داشت، و (پشتیبانی از حق بیپاداش نمیماند، و پشتیبانی از باطل بیپادافره نخواهد بود) خداوند بر هر چیزی چیره است (و همه چیز را میپاید).
مومن
۱ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِکُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَیْمِنُ ٱلْعَزِیزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَکَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ [۵۹:۲۳]
خدا کسی است که جز او پروردگار و معبودی نیست. او فرمانروا، منزّه، بیعیب و نقص، اماندهنده و امنیّت بخشنده، محافظ و مراقب، قدرتمند چیره، بزرگوار و شکوهمند، و والامقام و فرازمند است. خداوند دور و فرا از چیزهائی است که انباز او میکنند.
مهیمن
۱ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِکُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَیْمِنُ ٱلْعَزِیزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَکَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ [۵۹:۲۳]
خدا کسی است که جز او پروردگار و معبودی نیست. او فرمانروا، منزّه، بیعیب و نقص، اماندهنده و امنیّت بخشنده، محافظ و مراقب، قدرتمند چیره، بزرگوار و شکوهمند، و والامقام و فرازمند است. خداوند دور و فرا از چیزهائی است که انباز او میکنند.
صمد
۱ـ ٱللَّهُ ٱلصَّمَدُ [۱۱۲:۲]
خدا، سَرورِ والای برآورندهی امیدها و برطرفکنندهی نیازمندیها است.
سلام
۱ـ قِیلَ یَـٰنُوحُ ٱهْبِطْ بِسَلَـٰمٍۢ مِّنَّا وَبَرَکَـٰتٍ عَلَیْکَ وَعَلَىٰٓ أُمَمٍۢ مِّمَّن مَّعَکَ ۚ وَأُمَمٌۭ سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ یَمَسُّهُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِیمٌۭ [۱۱:۴۸]
(پس از آن که طوفان همه جا را ویران کرد، به زبان وحی به نوح) گفته شد: ای نوح! از کشتی پیاده شو (و بدان که تو و همراهانت) از امنیّت ما برخوردارید و (از قحطیها و بیماریها و سایر بلاها) سالم و برکنارید و (درهای) برکات خدا به روی تو و گروههای همراهت (گشوده) است (و نگران نباشید که محیط سالم و پربرکتی خواهید داشت و بعدها) ملّتها و گروههای دیگری (از نسل شما پدید میآیند که آنان) را از نعمتها و خوشیها برخوردار میکنیم (ولی ایشان در غرور و غفلت فرو میروند و) آن گاه عذاب دردناکی از سوی ما بدانان میرسد.
۲ـ ٱدْخُلُوهَا بِسَلَـٰمٍ ءَامِنِینَ [۱۵:۴۶]
(پروردگارشان بدانان میگوید:) با اطمینان خاطر و بدون هیچ گونه خوف و هراسی به این باغها و چشمهسارها درآئید.
۳ـ أُو۟لَـٰٓئِکَ یُجْزَوْنَ ٱلْغُرْفَهَ بِمَا صَبَرُوا۟ وَیُلَقَّوْنَ فِیهَا تَحِیَّهًۭ وَسَلَـٰمًا [۲۵:۷۵]
به اینان بالاترین درجات و عالیترین منزلگاههای بهشت داده میشود در برابر صبر و استقامتشان (بر انجام طاعات و دوری از منکرات)، و در آن (جایگاههای والای بهشت، از هر سو) بدانان درود و سلام گفته میشود.
۴ـ لَهُمْ فِیهَا فَـٰکِهَهٌۭ وَلَهُم مَّا یَدَّعُونَ [۳۶:۵۷]
برای آنان در بهشت، میوههای لذّتبخش و فراوانی است. و هر چه بخواهند در اختیار ایشان خواهد بود.
سَلَـٰمٌۭ قَوْلًۭا مِّن رَّبٍّۢ رَّحِیمٍۢ [۳۶:۵۸]
از سوی پروردگاری مهربان، بدیشان درود و تهنیت گفته میشود.
۵ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِکُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَیْمِنُ ٱلْعَزِیزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَکَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ [۵۹:۲۳]
خدا کسی است که جز او پروردگار و معبودی نیست. او فرمانروا، منزّه، بیعیب و نقص، اماندهنده و امنیّت بخشنده، محافظ و مراقب، قدرتمند چیره، بزرگوار و شکوهمند، و والامقام و فرازمند است. خداوند دور و فرا از چیزهائی است که انباز او میکنند.
باری
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَىٰ یُسَبِّحُ لَهُ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ
او خداوندی است که طرّاح هستی و آفریدگار آن از نیستی و صورتگر جهان است. دارای نامهای نیک و زیبا است. چیزهائی که در آسمانها و زمین هستند، تسبیح و تقدیس او میگویند، و او چیرهی کار بجا است
بر
إِنَّا کُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِیمُ [۵۲:۲۸]
ما پیش از این (در جهان، تنها) او را به فریاد میخواندیم و فقط وی را پرستش میکردیم. واقعاً او نیکوکار و مهربان است. [[«نَدْعُوهُ»: بفریادش میخواندیم. او را میپرستیدیم. «الْبَرُّ»: نیکوکار (نگا: روحالمعانی).]]
قدوس
۱ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِکُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَیْمِنُ ٱلْعَزِیزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَکَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ [۵۹:۲۳]
خدا کسی است که جز او پروردگار و معبودی نیست. او فرمانروا، منزّه، بیعیب و نقص، اماندهنده و امنیّت بخشنده، محافظ و مراقب، قدرتمند چیره، بزرگوار و شکوهمند، و والامقام و فرازمند است. خداوند دور و فرا از چیزهائی است که انباز او میکنند.
۲ـ یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ٱلْمَلِکِ ٱلْقُدُّوسِ ٱلْعَزِیزِ ٱلْحَکِیمِ [۶۲:۱]
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، به تسبیح و تقدیس خدا مشغول است. خدائی که مالک و حاکم (کلّ جهان) است، از هر نقص و عیبی مبرّا و منزّه است، و چیرهی کار بجا است.
عظیم
۱ـ ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْحَىُّ ٱلْقَیُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُۥ سِنَهٌۭ وَلَا نَوْمٌۭ ۚ لَّهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۗ مَن ذَا ٱلَّذِى یَشْفَعُ عِندَهُۥٓ إِلَّا بِإِذْنِهِۦ ۚ یَعْلَمُ مَا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا یُحِیطُونَ بِشَىْءٍۢ مِّنْ عِلْمِهِۦٓ إِلَّا بِمَا شَآءَ ۚ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۖ وَلَا یَـُٔودُهُۥ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِیمُ [۲:۲۵۵]
خدائی بجز الله وجود ندارد و او زندهی پایدار (و جهان هستی را) نگهدار است. او را نه چرتی و نه خوابی فرا نمیگیرد (و همواره بیدار است و سستی و رخوت بدو راه ندارد). از آنِ او است آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است (و در ملک کائنات، او را انبازی نیست). کیست آن که در پیشگاه او میانجیگری کند مگر با اجازهی او؟ میداند آنچه را که در پیش روی مردمان است و آنچه را که در پشت سر آنان است (و مطّلع بر گذشته و حال و آینده، و آگاه بر بود و نبود جهان است و اصلاً همهی زمانها و مکانها در پیشگاه علم او یکسان است. مردمان) چیزی از علم او را فراچنگ نمیآورند جز آن مقداری را که وی بخواهد. (علم و دانش محدود دیگران، پرتوی از علم بیپایان و بیکران او است). فرماندهی و فرمانروائی او آسمانها و زمین را دربر گرفته است، و نگاهداری آن دو (برای او گران نیست و) وی را درمانده نمیسازد و او بلندمرتبه و سترگ است.
۲ـ لَهُۥ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِىُّ ٱلْعَظِیمُ [۴۲:۴]
آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آن خدا است، و او والا و بزرگوار است.
۳ـ فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّکَ ٱلْعَظِیمِ [ ۹۶،۵۶:۷۴]
حال که چنین است، نام پروردگار بزرگوار خود را ورد زبان ساز (و سپاسگزار نعمتهای فراوان او باش، و به ستایش وی بپرداز).
۴ـ إِنَّهُۥ کَانَ لَا یُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِیمِ [۶۹:۳۳]
چرا که او به خداوند بزرگ ایمان نمیآورد.
۵ـ فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّکَ ٱلْعَظِیمِ [۶۹:۵۲]
حال که چنین است. با ذکر نام پروردگار بزرگوار خود، خدا را تسبیح و تقدیس کن.
حسیب
۱ـ وَٱبْتَلُوا۟ ٱلْیَتَـٰمَىٰ حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغُوا۟ ٱلنِّکَاحَ فَإِنْ ءَانَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًۭا فَٱدْفَعُوٓا۟ إِلَیْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ ۖ وَلَا تَأْکُلُوهَآ إِسْرَافًۭا وَبِدَارًا أَن یَکْبَرُوا۟ ۚ وَمَن کَانَ غَنِیًّۭا فَلْیَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن کَانَ فَقِیرًۭا فَلْیَأْکُلْ بِٱلْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَیْهِمْ أَمْوَٰلَهُمْ فَأَشْهِدُوا۟ عَلَیْهِمْ ۚ وَکَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِیبًۭا [۴:۶]
یتیمان را (پیش از بلوغ با در اختیار قراردادن مقداری از مال و نظارت بر نحوهی معامله و کارآئی ایشان در میدان زندگی، پیوسته) بیازمائید تا آن گاه که به سن ازدواج میرسند. اگر از آنان صلاحیّت و حسن تصرّف دیدید، اموالشان را بدیشان برگردانید، و اموال یتیمان را با اسراف و تبذیر و با عجله و شتاب نخورید (و به خود بگوئید که) پیش از آن که بزرگ شوند (و اموال را از دست ما بازپس بگیرند آن را هرگونه که بخواهیم خرج میکنیم! و از سرپرستان آنان) هرکس که ثروثمند است (از دریافت اجرت سرپرستی و دستزدن به مال ایشان) خودداری کند، و هرکس که نیازمند باشد به طرز شایسته (و به اندازهی حقّالزحمهی خود و نیاز عرفی، از آن) بخورد. و هنگامی که اموالشان را به خودشان (بعد از بلوغ) بازپس دادید، بر آنان شاهد بگیرید، و (اگرچه علاوه از گواهان، خدا گواه است و) کافی است خدا حسابرس و مراقب باشد.
۲ـ وَإِذَا حُیِّیتُم بِتَحِیَّهٍۢ فَحَیُّوا۟ بِأَحْسَنَ مِنْهَآ أَوْ رُدُّوهَآ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ کَانَ عَلَىٰ کُلِّ شَىْءٍ حَسِیبًا [۴:۸۶]
هرگاه شما را درودی دادند (اعم از سلام کردن و دعا نمودن و احترام گذاردن) به گونهی زیباتر و بهتر از آن یا (دست کم) همانند آن، آن را پاسخ گوئید. بیگمان خداوند حسابرس هر چیزی است (و حساب هر چیزی را دارد).
۳ـ ٱلَّذِینَ یُبَلِّغُونَ رِسَـٰلَـٰتِ ٱللَّهِ وَیَخْشَوْنَهُۥ وَلَا یَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا ٱللَّهَ ۗ وَکَفَىٰ بِٱللَّهِ حَسِیبًۭا [۳۳:۳۹]
(پیغمبران پیشین، یعنی آن) کسانی که (برنامهها و) رسالتهای خدا را (به مردم) میرساندند، و از او میترسیدند و از کسی جز خدا نمیترسیدند، و همین بس که خدا حسابگر (زحمات و پاداش دهندهی اعمال آنان) باشد.
جبار
۱ـ هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِى لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلْمَلِکُ ٱلْقُدُّوسُ ٱلسَّلَـٰمُ ٱلْمُؤْمِنُ ٱلْمُهَیْمِنُ ٱلْعَزِیزُ ٱلْجَبَّارُ ٱلْمُتَکَبِّرُ ۚ سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ [۵۹:۲۳]
خدا کسی است که جز او پروردگار و معبودی نیست. او فرمانروا، منزّه، بیعیب و نقص، اماندهنده و امنیّت بخشنده، محافظ و مراقب، قدرتمند چیره، بزرگوار و شکوهمند، و والامقام و فرازمند است. خداوند دور و فرا از چیزهائی است که انباز او میکنند.
جامع
رَبَّنَا إِنَّکَ جَامِعُ النَّاسِ لِیَوْمٍ لَّا رَیْبَ فِیهِ إِنَّ اللَّهَ لَا یُخْلِفُ الْمِیعَادَ ﴿آلعمران: ۹﴾
پروردگارا! تو مردمان را در روزی که تردیدی در آن نیست جمع خواهی کرد (تا همگان را در برابر کارشان پاداش دهی و بدین امر وعده دادهای و) بیگمان خدا خلاف وعده نمیکند.
اول، آخر، ظاهر، باطن
هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ ﴿الحدید: ۳﴾
او پیشین و پسین و پیدا و ناپیدا است، و او آگاه از همه چیز است. [[«الأوَّلُ»: پیشین. بیآغاز. آن که بودنش پیش از بودن همه موجودات است. «الآخِرُ»: پسین. بیانتها. آن که پس از نابودی همه موجودات، باقی و برجای است. «الظَّاهِرُ»: پیدا و نمودار. آن که همه چیز جهان، بودن او را فریاد میدارند، و بر وجود او دلالت دارند. «الْبَاطِنُ»: ناپیدا. نهان. آن که حواس، او را احاطه نمیسازد، و عقول او را درک نمیکند.]]