بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِیمِ
إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِی لَیْلَهِ الْقَدْر
ما آن [قرآن] را در شب قدر نازل کردیم!
وَمَا أَدْرَاکَ مَا لَیْلَهُ الْقَدْر
و تو چه میدانی شب قدر چیست؟!
لَیْلَهُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْر
شب قدر بهتر از هزار ماه است!
تَنَزَّلُ الْمَلَائِکَهُ وَالرُّوحُ فِیهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن کُلِّ أَمْر
فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان برای (تقدیر) هر کاری نازل میشوند.
سَلَامٌ هِیَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ الْفَجْر
شبی است سرشار از سلامت (و برکت و رحمت) تا طلوع سپیده!
برداشت هایی از سوره ی کریمه:
سخن از شبى عظیم و پرخیرو برکت است؛ شبى که معجزه ى ما مسلمانها ازعرش کبریائى پایین آمده و بر قلب پیامبر رحمت و عطوفت نازل شده است، شبى سراسر نور، که سرآغاز وحى آن با دیباچه ى “عَلَق” درماه رمضان بوده است، شبى که به یکباره قرآن بر قلب پیامبر نازل شده و در طى ۲۳ سال به دست مسلمانها رسیده است.
طبق مطالعاتى که قبلاً داشته ام قرآن به چند صورت بر پیامبر نازل شده؛ یا از طریق فرشته ى وحى که آسان ترین نوع دریافت پیامبر بوده و یا مستقیم و بدون واسطه آیه اى بر قلب پیامبر نازل مى شده؛ که این نوع وحى بر پیامبر سنگین بوده و پیامبر دچار تب شدید مى شده است. والله اعلم.
اما این رخداد بزرگ جهانى را درکدام شب باید جست؟
” شهر رمضان الذى انزل فیه القرآن“، طبق آیه/ ۱۸۵ سوره البقره، قرآن در ماه مبارک رمضان فرو فرستاده شده و نیز در سوره فجر خداوند به شبهاى دهگانه قسم یاد می کند:” وَ لَیالٍ عَشر”، و قسم به شبهاى دهگانه، که چه بسا آن شبهاى دهگانه همان شبهاى دهه ى آخر ماه مبارک رمضان باشد. همچنان که پیامبر نیز در این ده شب، همتى مضاعف جهت عبادت پروردگار خویش داشتند.
در مورد فضیلت شب قدر گفته شده که از هزار ماه یعنی؛ ۸۳سال بهتر و برتر است یعنی ثواب هرکار نیکی که دراین شب انجام دهیم برابر با ۸۳سال است وشبی است که بین زمین و آسمان فرشتگان زیادی هستند. شبی که پراز رحمت خداوندست. پس دهه آخر چه بهتر که بهترین عبادت را خالصانه به انجام برسانیم واگر بتوانیم درمسجد اعتکاف کنیم اجر و پاداش بسیار زیادی دارد. شب قدر از زمان غروب که شروع می شود تا فجر ادامه دارد؛ اگر دراین مدت بالعکس هر شب عمل کنیم و بیداربمانیم برای انجام عبادات بسیار بهتر است. ان شاالله خدا به همگی توفیق عبادت دراین شب را به نحو أحسن بده.
ــ محتوای این سوره، چنان که از نامش پیداست؛ بیان نزول قرآن در شب قدر است وسپس اهمیت شب قدر و برکات وآثارآن را بیان می کند. این شب پراز سلامت ورحمت و برکت است وعبادت دراین شب باعبادتی که در طول هزار ماه انجام شود برابری می کند و همچنین دراین شب فرشتگان به اذن پروردگار برای تقدیرهرکاری به زمین می آیند، بهتراست ما مسلمانان قدر چنین شب پر برکتی را بدانیم و نهایت استفاده را ازآن ببریم سعی کنیم دراین شب خیلی توبه کنیم واز خداوند بخواهیم آنچه را به صلاحمان است برایمان مقدر نماید و برای پیروزی مسلمانان بر کفر دعا کنیم.
– شب قدر شبی است که انوار تجلیات قدسی درآن انتشار می یابد. شبی که ملائکه از آسمان تا طلوع فجر نزول می کند. دراین شب قرآن نازل شده است. ومنظور از نازل کردن قرآن، نزول آن از لوح محفوظ به آسمان دنیا می باشد.
ــ شب قدر دارای سه فضیلت است :
اول- شب قدر ازهزار ماه بهتر است. یعنی؛ عملی که دراین ماه انجام می دهیم بهتر ازهزار ماهی است که درآنها شب قدر نباشد.
دوم- نزول ملائکه وفرشتگان به فرمان خدا برای اجرای هرامری که خداوند مقرر فرموده است.
سوم- سلام و درود وامن وآسایش است، از اول آن روز تا طلوع فجر وملائکه برمؤمنان درود می فرستند. پس چه شب بزرگ است شب قدر! که در نزد خدا از هزار ماه بهتر است.
ــ شب قدر بهترین، پربرکت ترین، خاص ترین، رویایی ترین، و … هدیه پروردگار به دل های بیدار است.
دل هایی که با نزدیک شدن به این شب مبارک تکانی می خورند، آن دل هایی که غرورشان را می شکنند، عاشق می شوند، چشمانشان را خواب غفلت با اشک شوق می شویند، آن زمان که بغض شیرینی، گلویشان را می فشارد، شور رسیدن به معشوق آرام و قرار دنیایی شان را بر هم می زند، غبار و گرد گناه را از خانه دلشان جارو می کنند و صیقل می دهند آن را با تدبر درآیات قرآن تا نورانی شود. این دل؛ آن دم که فرشتگان، زمین را آسمانی می کنند برای دلهای عاشق، تا از ربّشان نصیبشان گردد؛ هدیه ای بی نظیر به نام شب قدر، برای همه قدر شناسان مبارک باد لحظه به لحظه لیله القدر.
ــ سخن از شبی است که قرآن کلام الله تعالی بر رسول الله (صل الله علیه وسلم) نازل گشته؛ شبی سرنوشت ساز، شبی است که بشر قادر به درکش نیست. این یک فرصت طلایی است که خداوند بر بنده اش از روی رحمت و شفقتش برای ما بوجود آورده؛ شبی که عبادات و طاعات واعمال خیرمان چندها برابر خواهد گشت حتی نیّت خیری که در دل داشته باشیم خداوند بدون اجر نخواهد گذاشت. این شبی است که ازهزاران ماه بهترو برتر است شبی که خداوند به بندگانش امتیاز ویژه ای می بخشد. شبی که خداوند فرشتگان مقرّب را فرو آورده تا بر دعاها وخواسته های خیرخواهانه بندگان راستینش آمین گویند. شبی که دستان عاجزانه بندگان محتاج درگاهش، به سویش دراز گشته. شبی که سجده کنندگان سجده ی عشق را طولانی کرده؛ به انتظار رحمتش در مساجد به اعتکاف نشسته اند. شبی که هر حق جوی مؤمنی دستان خیرخواهانه اش گشاده تا دلی را شاد ساخته؛ و شبی که همه در تکاپواند تا رضوان الهی را از آن خود سازند. شبی آمیخته از شوق نیاز، ودلی لرزان و دستی پرخیر.
شبی که آسمان وزمینش پراز ذکر “لا اله الا الله” ست؛ شبی که متقین عطر وعود ذکر الله را درآسمان ها برافشانده اند؛ شبی است که می آید و ندانستیم چگونه برفت، شبی که قدرش را شاید ندانسته ایم و برفت تا سال دیگر، نمی دانیم تا شب قدر دیگر که باشد و که نباشد که درکش کند و که نکند.
– یک شب، مثل بقیه شب هایی که سپری می شود. به واسطه نزول قرآن چنان اجر ومنزلتی یافته، که مؤمنان برای رضایت الله حاضرند خواب شیرین را از چشمان خویش بگیرند.
وقتی شبی تاریک، با نزولش چنین عظیم می شود. قلب اشرف مخلوقات، با ورود قرآن به قلبش چه خواهد شد.
ــ عابدی در بنی اسرائیل بود که ۱۰۰۰ماه به جهاد وعبادت پرداخت.
مسلمین با تعجب! …چگونه؟ …خوشا به حالش.
اما خدای مهربانی که بی منت ما را مفتخر به داشتن اسلام ورسول الله و قرآن کرده فرمود:
یک شب به خاطرش عبادت کنیم بهتر از۱۰۰۰ ماه را ثواب می بخشد.
لیله القدر..خاص ماست؛ خاص مسلمین است.
خدایا! به ما توفیق درک لیله القدرعنایت فرما و ما را محروم مگردان.
-شب قدر شبی که قرآن درآن نازل شده؛ شبی که تمام فرشتگان خداوند از عرش کبریایی پائین می آیند تا برای بندگانش که دارند خالصانه و با خشوع طلب عفو ومغفرت می کنند؛ دعا کنند.
چه شبی ست شب قدر؛ خوشا به حال ما مسلمانان که خداوند همچنین شبی را برایمان قرار داده است. شبی که درآن هرچه ازالله متعالت می خواهی طلب کن و خداوند با آن عزمت و بزرگیش از ما خواسته که فقط بخواهیم و برای گناهانی که کردیم فقط دست مغفرت به سویش دراز کنیم و اگر برای گناهی که کرده ایم؛ قطره اشکی بریزیم که چه بهتر، خداوند تمام گناهان گذشته ما را پاک و محو می کند.
پس چرا با وجود این نعمت بزرگی که خداوند برای بندگانش، آن هم به نفع خود ما که هیچ نفعی برای خداوند ندارد؛ فقط و فقط برای ماست؛ ازش غافل باشیم و نخواهیم نهایت استفاده را ازآن ببریم.