بشیرو نذیر بودن پیامبر

(إِنَّاأَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِ ّبَشِیرًاوَنَذِیرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِیمِ)[۲:۱۱۹]
ما توراهمراه باحقائق یقینی فرستادیم تا مژده ‌رسان(مؤمنان) وبیم‌دهنده(کافران) باشی. وازتودرباره‌ی(عدم ایمان) دوزخیان پرسیده نمی‌شود (بلکه بررسولان پیام باشدوبس).
کلمات کلیدی: «بِالْحَقِّ»: همراه باحق. مؤیّدباحق. مراد از(حق) قرآن یا اسلام است. «بَشِیراً»: مژده ‌رسان. «نَذِیراً»: ترساننده. بیم‌دهنده. «الْجَحیمِ»: آتش برافروخته وفروزان. اسمی ازاسماء دوزخ است. برداشته ایی از آیه: -آیه ای بسیارراه گشاه برای داعیان (والدین، مربیان، ودعوتگران درهرلباس وشغلی) وقتی رب العالمین، برای سروروالگوی ما این چنین روشنگری می نماید، برای دعوتگران دین مبین اسلام که رسالت دعوتگری خود را تا قیامت برعهده دارند، هم کاملاً روشن وواضح روش دعوت را مشخص نموده است. آری با رعایت اصول تشویق وتنبیه اول تشویق، اگرکارسازنشد تنبیه. ( بَشِیرًاوَنَذِیرًا) شیطان همواره درپی آن ست که دعوتگران را به شیوه های مختلف ازمیدان دعوت کناربزند وکارامربه معروف ونهی ازمنکررا تعطیل کند!!! روشی که دراین زمان بسیارکارسازتوطئه ها ونقشه های دشمن قسم خورده شده راه تفریط یاهمان کنارزدن ازجاده اصیل امربه معروف ونهی ازمنکراست. حتی توسط والدین به فرزندان !!!! به این بهانه که بهشون برمیخوره!!!!! ودرمیدان وسیعتراین حساسیت شدیدتراست. وبه بهانه ی آزادی افراد درزندگی، ویا نرنجاندن دل دیگران، و ترس ازدست دادن محبوبیت نزدمخاطبان…… غافل ازاینکه شاهدافتادن افراد درباتلاق گناه، خیلی تلخ تروعواقب ناگواری تا ابد دامنگیرطرفین خواهد گشت!!!! مایه افتخاراست که بتوانیم پشت سررسول الله (صل الله علیه وسلم) حرکت کنیم وبا سلاح بشیرونذیربرگرفته ازقرآن، (إِنَّاأَرْسَلْنَاکَ بِالْحَقِّ بَشِیرًاوَنَذِیرًا) برای رهایی خودودیگران ازمنجلاب گناه، تلاش شبانه روزی داشته باشیم. پذیرش یاعدم پذیرش آن به الله واگذارکنیم. چون اصلاً کارما نیست وفردا ازما درموردگناه دیگران سؤال نخواهندکرد. ( وَلَاتُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِیمِ) مهم اینست که وظیفه خود را به نحواحسن درحد توان انجام دهیم تا فردای قیامت با زنده نشویم!!!! -انسان برای هدایت ودعوت دیگران مؤظف است که تلاش خود را دراین راستا انجام دهدوآنها را به دین مبین اسلام دعوت وراهنمایی کندوازبدیها وخوبیهایی که انجام می دهد اورا روشن سازدبعد ازاینکه کاردعوت به پایان رسیددیگرمسؤول نیست که آیاهدایت شده است یانه دیگربه آن شخص مربوط می شودکه راه خود را انتخاب کند. همچنانکه خداوندبه پیامبرش فرمودبعد ازاینکه دردعوت آنها تلاشت را کردی دیگرمسؤول افراد بی ایمان نیستی. -خداوندبه پیامبردستورداده که اُمتش آگاه کنه وفرمان خدا به آنها برسونه وآنها راهدایت کنه وهمچنین پیامبرهم بایدبدستورخداعمل کنه واگراُمتش نپذیرفتن اورسالتش انجام داده وخداوندازایشان راضی است وموردخشم خدا قرارنمی گیردوهمچنین ماهم تا جایی که می توانیم بایدکسی که درگمراهی ونادانی است راهنمایی کنیم واگرقبول نکرد ما وظیفه خودانجام دادیم. «چومی بینی که نابینا به چاه است اگرخاموش بنشینی گناه است»
– وقتی خداوند برای گرویدن به برترین مسیروروش زندگی به بندگانش اختیاروآزادی عمل می دهد وفقط برای روشن کردن مسیررسولانش را چون چراغهایی این سووآن سوقرارمی دهد، درحالی که می داندحق است وغیرآن باطل است. واگربخواهد می تواندهمه را به اجبارهدایت کند.
پس چرا ما برای انجام کاری ورسیدن به نتیجه ی خاص اصراروپا فشاری می کنیم؟؟
وظیفه ی ماست که برای هدفی تلاش کنیم ووقت بگذاریم ولی نبایدمنتظرباشیم حتماً نتیجه ی دلخواه ما را بدهد..
بایدبرای رسیدن به هدف ومقصودمان کوشا وجدی باشیم.. به گونه ای که درانتهای کارازراههای موجودکه نرفتیم وامتحان نکردیم پشیمان نشویم..
ولی اصراربیش ازاندازه وتوقع زیاده ازحد درکسب نتیجه ی نهایی تجاوزازقوانین خداوند است..
بایدحرکت کرد وتلاش کرد وبرکت ونتیجه را به خدا محول کرد.