راهکار عملی سیرت برای اهل مشورت شدن

موضوع نبوت/ ویژگیهای رسول الله(صلی الله علیه وسلم)
راهکار عملی من/
فَبِمَا رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُم:
ْوَلَوْ کُنْتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِک:
َ ۖ فَاعْفُ عَنْهُم:
ْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ :
وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْر:
ِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ:
ۚ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ:
(سوره آل عمران/آیه۱۵۹)
برای اهل مشورت شدن، نکات عملی روزانه ما چیست؟
**راهکار عملی من:
با اعضای خانواده؟
با دوستان و هم گروهها؟
با اهل تخصص؟
بقیه عزیزان؟
چکار کنیم که غول کبر ومنیّت را از وجودمان دور کنیم و اهل گفتگو و مشورت شویم؟
مشورت بدیم و مشورت بگیریم؟
تجربیات خود را از فواید مشورت گرفتن وحتی مشورت دادن بگوییدز
اگر خواهان پیروی از رسول الله(صلی الله علیه وسلم) هستیم، لازم است به ویژگیهای ایشان مزین گردیم.
راهکار اول:
– تجربه من در خانواده: رفت و آمد کردن و دلسوزانه برخورد کردن، اهمیت دادن به خواسته هایشان، مشارکت درغم و غصه هایشان اطمینان آنها را نسبت به ما جلب می کند و این صمیمیت ایجاد شده مسبب مشورت ما بین می شود.
– با دوستان خود و یا هم گروه ها، گوش کردن با حوصله به حرفهایشان، سکوت در مقابلشان، خیره شدن به صورتشان در مشارکت حضوری، تأیید کردنشان موقع ناراحتی، توضیحات زیادی ندادن، انتقاد نکردنشان در موقع ناراحتی، سنگ صبور بودن، خبرچین نبودن، مهربان بودن، دلداری دادن، درک کردنشان، وقت گذاشتنشان، همه و همه موجبات صمیمیت بیشتر و اعتماد کامل می شود که زیر بنای مشورت است.
راهکار دوم:
– قرآن سرشار از راهکارها و دستورالعمل هایی برای بهبود کیفیت زندگی اجتماعی بشر است. از خانواده گرفته که اجتماعی چند نفره است تا اجتماع های گسترده….
وقتی اجتماع مورد بحث، اجتماع انسانی باشد وجود اختلاف سلیقه و رأی و نظر، کاملاً قابل درک و پیش بینی شده است.
– قرآن سیمای روشنی از مهم ترین ویژگی های خلقت برتر(انسان ) ارائه می دهد و از آنجا که عدل و حمکت وهدایت خداوند است راه حل منطبق شدن با خصلت و فطرت انسان را نیز بیان می کند.
– شورا همان فضای باز جامعه است که از اختناق و خفقان و از دیکتاتوری و ظلم جلوگیری می کند. به فردیت افراد احترام می گذارد و اجازه مشارکت اجتماعی را بوجود می آورد. وقتی افراد در هر جامعه ایی چه کوچک و بزرگ احساس ارزشمند بودن کنند و حق ارائه نظر را داشته باشند از آن ها مشورت خواسته شود؛ خواهند توانست خلاق و سازنده باشند.
– رواج فکر، رأی به اکثریت بدون توجه به نظر برتر و عجله و شتاب برای تثبیت رأی به بهانه از دست دادن زمان، نه تنها مخرب روابط اجتماعی است بلکه رسیدن به هدف به دلیل عدم مشارکت و همکاری صمیمانه همه افراد دور از دسترس خواهد بود.
– مقدمه فرهنگ شورایی، فرهنگ گفتگوست. وقتی عادت به صحبت کردن داریم از ایده ها و افکار جدید حرف می زنیم به دیگران اجازه می دهیم بدون ترس و واهمه از انتقاد و تمسخر نظرشان را بگویند و بدانند که شنیده خواهند شد، زمینه برای مشورت و کار شورایی فراهم خواهد شد.
– بطور قطع پیش زمینه همه این ها داشتن اخلاق و نیت صالح است. چنانچه اخلاص و خوش قلبی و نیت خیر برای هر دو طرف اثبات شده باشد راه گفتگو و مشورت، بسیار هموار خواهد بود.
راهکار سوم:
– مشورت کردن مانند؛ جمع شدن قطره قطره ای که بعد به دریایی پرسود تبدیل می شود که انسان اگر ابتدا از خانواده خود شروع کند هم بازده کارخودش بهترمی شود هم اعتماد به نفس طرفین را زیادتر می کند. واحساس می کنی تکیه گاهی در زندگی – بعد ازالله عزوجل- داری. همیشه مادرم ازمن درکارهایش مشورت می گیرد ومنم بالعکس ووقتی با هم مشورت می کنیم حس خوبی به من دست می دهد…
– درمورد دوستانم هم وقتی اول من ازایشون مشورت گرفتم ونتیجه کارم واسشون گفتم شاد شدن وقابل اعتماد اونا شدم واوناهم ازمن مشورت می گیرند. یعنی؛ یک نوع خوبی متقابل میاره وحس مسئولیت دربرابر بندگان خدا به آدم دست می دهد وهمون روزحس می کنی خدمت به خلق کردی و الله را ازخودم راضی کردم .
– درمورد مضرات مشورت نکردن هم درزندگی من بوده؛ درکار ساختمان سازی که درموردی از آن، با اهل تخصص مشورت نکردیم ومبلغ هنگفتی ضررکردیم ودقیقاً همون موقع متوجه شدیم که اگه پرسیده بودیم اینجورنمی شد وتجربه خوبی واسمون شد که هرچیزی روهرکس نمی دونه ولازمه که ازاهل فن خودش پرسیده بشه و رسول گرامی ما(صلی الله علیه وسلم) با وجود ارتباط داشتن با وحی وعقل و درایتی که خودش داشت بازهم به اصحابش مشاوره می داد تا این کار دربین همه رواج پیدا کند وخیلی از خواص آن به همه برسد که یک نوع همبستگی و وحدت درمیان همه مسلمانان به وجود بیاید.
راهکار چهارم:
– برای اینکه مشورت در کارها را جزء لاینفکی از تصمیم گیریهامون قراربدهیم؛ بنظر من قبل ازهر چیز سعی کنیم؛ معجزه گفتگو در خانواده رو جدی تر بگیریم، بسیاری از خانواده ها درگیر روزمرگی خود شده و فراموش کرده اند که در لابلای صحنه های زندگیشون کلیدهای کلامی مؤثری برای حل مسائل هست، که باور چندانی به اون ندارند.
– پس بکوشیم تا گفتگوهامون رو در فضای خانواده یا گروههای دوستان پررنگ تر کنیم و ثمرات اون را بخوبی لمس کنیم. چون در این راستا شناختمون از هم بیشتر ومهر ومحبت و عاطفه، شالوده روابطمون شده و دیوارهای کبر و خودپسندی به نابودی کشیده می شوند، همچنین حس انسان دوستی و همکاری از اعماق وجودمون تراوش کرده و به این باور می رسیم که چه بسا هر یک از اعضای خانواده یا گروهها، خود کلید حل معمایی باشند و از تفکرات و تجربیاتشون استفاده کنیم.
– نیز این مصرع شعر رو آویزه گوشمون کنیم که(همه چیز را همه کس دانند). قرار نیست هر کس علامه دهر زندگی خودش باشه، بلکه همیشه این شور و مشورت هاست که راه را برای موفقیت هموار می کنند. قبول کنیم که هر کس در جایگاه خودش اطلاعات و تجربیات منحصر بفردی داره که می تونه به سادگی ما را در رسیدن به اهدافمون یاری کنه. پس خود برتر بینی، این فاکتور منفی فکری رو از اندیشه هامون غربال کنیم تا بتونیم با قلبی گشاده پذیرای مشاوره هایی پر بار از اطرافیان یا اهل تخصص باشیم.
راهکار پنجم:
– باور اینکه با مشورت بهترین و عاقلانه ترین کار انجام خواهد گرفت.
-امتحان و تجربه کردن مشورت، باعث اثر حلاوت آن در دلهامون و انگیزه ای برای تکرار این کار می شود.