راهکار عملی سیرت در رسیدن به نرمخویی

نبوت، ویژگیهای رسول الله (صلی الله علیه و سلم)
فَبِمَا رَحْمَهٍ مِنَ اللَّهِ لِنْتَ لَهُم:
ْ ۖ وَلَوْ کُنْتَ فَظًّا غَلِیظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِک:
َ ۖ فَاعْفُ عَنْهُم:
ْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ :
وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْر:
ِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَکَّلْ عَلَى اللَّهِ:
ۚ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلِینَ: آل عمران ۱۵۹
برای نرمخویی نکات عملی روزانه ما چیست؟
راهکار عملی من
نسبت به اعضای خانواده؟
نسبت به همسایگان؟
نسبت به حیوانات و گیاهان؟

راهکار اول:
نسبت به اعضای خانواده: ازصبح که بیدارشدم سعی می کنم انتظاراتم رو ازهمه کم کنم وخودم منبع نیکی وخوبی ونرمش باشم وجوی بسازم که خانواده ام آرامش بیشتری داشته باشند ومسلماً هر وقت انتظارم کمترباشه وعملاً خودم مهربانی رو نشر کنم خانواده ام هم قوت قلب می گیرند وبه وظایفشون بهترعمل می کنند ومنم بهترازشون راضی می شم، یعنی اگر با تندخویی رفتارکنم جواب درستی از کارم نمی گیرم وآن روز، روز ایده آلی برامون نیست .
– وقتی خودم ازالله انتظاربخشش دارم ومی خواهم درزندگی کمکم کنه پس خودم هم مؤظفم نسبت به خانواده وهمسایگان وحتی سایر موجودات مثل گیاهان، حیوانات مهربان باشم وبدون هیچ چشمداشتی منبع مهربانی ونرمی و آرامش باشم و فقط و فقط جوابم را از الله رحمن که لطفش بی پایان است بگیرم. واین ایده
همیشه به من آرامش میده وباعث میشه که نزارم قلبم درگیر کنم ودوست دارم همیشه من اولین نفر باشم وبقیه ازمن بیاموزند تا اجر بیشتری کسب کنم .

راهکار دوم:
نسبت به اعضای خانواده:
“قولوا للناس حسنا”
خدا را بر آن بنده بخشایش * * * که خلق از وجودش در آسایش است
من این آیه زیبا واین بیت شعر دلنشین رو همیشه سرلوحه برنامه زندگیم قرار دادم وبا تأمل در اینها پی به اثرات خوش خلقی و مهربانی در زندگی بردم.
زندگی برای خودمون مجسم کنیم که چه الگویی بهتر از پیامبر عزیزمان؟ همچنین در موقع عصبانیت وقتی واقعاً انسان با نرمخویی و نرم زبانی میتونه به درجات والای انسانی برسه. سعی کنیم همیشه الگویی خوبی باشیم. وقتی به انتقام از طرف مقابل فکر می کنیم توجهمون رو به سمت نکات مثبت اون شخص به مهربونیها و فداکاریهای طرف جلب کنیم تا گذشت برامون بسیار بسیار آسانتر بشه.
ونیز لبخند وتبسم کلید جذب قلبهاست؛ وضمیر را روشن و حل بسیاری از مسائل رو ساده تر می کنه. یکی از صفات مؤمنین این است که خنده بر لب وغم در دل دارن. و همیشه سعی بر دلجویی از افراد دارند. بکوشیم تا همیشه در این لحظات به این صفت عظیم در پروردگارمان فکر کنیم و ببینیم که چقدرعفو وگذشت دراو پررنگ و نمایان است پس درس بگیریم.
نسبت به همسایگان:
آفریدگار هستی که خود انسان را یک موجود جمعی آفریده، پس از سفارش به توحید خود واحترام به والدین درمورد همسایه نیز می فرماید؛ به همسایه های دور و نزدیک خود نیکی کرده و احترام بگذارید.
اگر بذر بخشش و گذشت مانند ارزشهای اخلاقی دیگر در خانه کاشته شود، کم کم در خانه همسایگان نیز ریشه می دواند و در نهایت، در متن اجتماع سرسبز و به بار خواهد نشست. پس بیاید آنها را قسمتی از اعضای خانواده خودمان بدانیم و هرآنچه را برای خود می پسندیم برایشان بپسندیم وبالعکس.
نسبت به حیوانات: حیوانات؛ این مخلوقات زبان بسته همواره دراختیار انسانها بوده اند و خدمت کرده اند، ما نیز باید سعی کنیم؛ اگر برای آنها سودی نداشته باشیم حداقل کمترین آزاری به آنها نرسانیم.

راهکار سوم:
۱- صبر وحوصله دربرابرمشاکل وناملایمات.
۲- زبان نرم وحسن خلق در مقابل اخلاق کسانی که به نحوی خوشمان نمی آید.
۳- گذشت وتسامح
۴- ذکر و یاد خدا، وهمه کارها را فقط برای او انجام دادن.
۵- حکیمانه کارهای روزانه را اولویت بندی کنیم. ان شاءالله دراین صورت زندگی خوب ازپیش می رود.
تمام مشکلات ما از سطح توقعات خودمان می باشد. اگر انسان از هیچ کس انتظاری نداشته باشد وتمام اعمالش را فقط بخاطر رضای الله انجام بدهد.هیچ موقع نه نسبت به همسایه و نه نسبت به خانواده خودش تندخو و کینه توز در مقابل کارهای آنها نخواهد بود. نباید زندگی ماشینی داشت. مثلاً اگر فلانی آمد به دیدن من، من هم می روم. ما باید طبق دستور خدا ورسولش پیش بریم نه طبق عملکرد انسانها وعکس العمل آنها. ” ان الحسنات یذهبن السیات” واقعاً باید به گفته الله یقین داشت که یکی از راههای از بین رفتن بدی ها نیکی کردن می باشد که همان نرم خویی و مهربانی به خلق خدا.

راهکار چهارم:
من تصمیم گرفتم درهفته چند بار، خانواده ام رو ببرم بیرون در محیط طبیعت بنشینیم و از خلقت های خداوند حرف بزنیم تا اُلفت بین همدیگه بیشتر بشه و الحمدلله تأثیر گذار بوده.
تصمیم گرفتم تفاوت های اخلاقی و فکری که بین خودمو وخانواده ام هست موجب دوری من از اونا یا ناراحتی بینمون نشه و امری عادی تلقی کنم.
تصمیم گرفتم بیشتر سکوت کنم. تا اینکه استدلال بیارم برای کارهایم
که جمعاً همه ی اینها در آخر به نرم خویی میرسه.

راهکار پنجم:
برای عملی کردن تأمل ها و تدبرهایی که در سیره ی رسول الله بر خودم واجب دانستم اینکه؛ هر صبح بعد از نماز صبح قولنامه ای را با خدای خودم ببندم. که خدایا امروزم را فقط توکل بر تو می کنم و فقط از تو می ترسم و فقط از تو درخواست می کنم و هرچه بخواهم فقط از تو می خواهم. این پیمان در زندگی من بسیار مؤثر بوده بخصوص تکرارش هر صبح انرژی خاصی بر زندگی روزانه ام می بخشد.
ایجاد یک فرم، بنام کارنامه ی اعمال در بین خانواده ام و خودم که موارد فرم: دوری از گناه، غیبت، خطا، قضا شدن نماز و انجام خیرات و اعمال حسنه است. که هر حسنه شان را می گویم تیک بزنند و بفرستن در گروه که هر روز هر عملشان در ملأ عام قرار گیرد و نوعی شرم از خداوند و بنده در ما ایجاد شوند که با هر خطای خانواده به آرامش و در حالت طنز می گویم: غیبت ممنوع.
در کارنامه اعمال امروزت ثبت می شود. اینکار قشنگ، کارنامه اعمال آخرت را برامون تداعی می کند و روز بروز از اشتباهاتمون کاسته و بر حسناتمون اضافه می شود.
تصمیم گرفتم درهر شرایطی جوابگوی دوستان بی شماری که در خاص من می آیند و سؤال می گیرن باشم و صبورانه و مهربانانه برخورد کنم و رسول الله رو بیاد بیارم که چه مشکلاتی داشت.
این درسهایی بود که از سیره ی رسول الله گرفتم و همش رحمتی بود برای من که باعث نرمخویی در من شده است.