قسمت اول: درخواست پادشاه پادشاهان از مومنان
گوش کنیم چه مساله مهمی است؟
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا… کُونُوا أَنصَارَ اللَّه
کَمَا قَالَ عِیسَى ابْنُ مَرْیَمَ لِلْحَوَارِیِّینَ مَنْ أَنصَارِی إِلَى اللَّهِ ۖ قَالَ الْحَوَارِیُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ ۖ الصف (۱۴)
ای مؤمنان یاور دین خداوند باشید.
این دستور و درخواست از طرف خداوندی صادر شده که مالک الملک است. او الغنی است و الصمد همه به او نیازمند و خودش بی نیاز از همه
چه حکمتی و چه خیری در این دستور است؟
چگونه یاریگر خداوند باشیم؟
خودش ما را راهنمایی میکند و الگو معرفی می نماید:
همچون یاران مخلص عیسی بن مریم علیه السلام باشید که چه خالصانه به ندای رهبرشان پاسخ مثبت دادند:
“قَالَ الْحَوَارِیُّونَ نَحْنُ أَنصَارُ اللَّهِ ۖ
ما کجاییم آیا تابع علما دین الله هستیم؟
آیا با آنها در نهادینه کردن دستورات قران در جامعه همکاری می کنیم؟
ما میتوانیم خود را در میزان خطابهای قران قرار دهیم و بدانیم تا چه حد شخصیت قرانی پیدا کرده ایم.
سلسله دستورات پروردگار مهربان/۲
قسمت دوم: دستور به عدل و داد
گوش جان می دهیم به یکی دیگر از دستورات ولی و یار و یاور مهربانمان
( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا …..
خطاب بسیار مهم و اساسی به من و تو ای کسانی که خود را مومن می پنداریم!
مساله بسیار مهم که در بین ما مسلمانان کم رنگ شده⚠⚠⚠
کُونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْط*ِ *شُهَدَاءَ لِلَّهِ*
برپا دارنده ی عدالت باشید، برای خدا شهادت دهید؛
آیا پیش آمده که اگر بدانیم طرف مقابل بر حق است اعتراف به حقانیتش کنیم و بر خلاف نفس خود یا والدین، اعضای خانواده و دیگر نزدیکان رای دهیم؟
معمولا نزدیکان انتظار دارند در هر مساله ای پشتیبان آنها باشیم حتی اگر به ناحق باشد! والدین ، همسران، فرزندان، دوستان و……
اما پروردگار جهانیان ما را فرا میخواند که فقط بخاطر الله گواهی بدهید و از جمله پر پا کنندگان عدالت باشید.
وَلَوْ عَلَىٰ أَنفُسِکُمْ أَوِ الْوَالِدَیْنِ وَالْأَقْرَبِینَ
چکار کنیم بین دو طرف گیر کردیم یک طرف خالق و رازق و همه کاره ماست و طرف دیگر وابستگان دنیایی ما و کسانی که از طرف خالق مامور به تعامل نیکو با آنها هستیم.
به نسبت چه کسانی چنین عدالتی رعایت کنیم، و گواهی برحق دهیم؟
آیا دلمان به رحم آید برای ضعیفان و فقیران و به نفع آنها گواهی دهیم هر چند حق با آنها نباشد؟!
و یا به خاطر امید به ثروت تاجران و ترس از دست دادن منافع دنیوی، به نفع ثروتمندان شهادت دهیم؟!
ۚ إِن یَکُنْ غَنِیًّا أَوْ فَقِیرًا فَاللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ
هر دو گروه خالقی و ولی و وکیلی دارن، که بیشتر هوایشان دارد.
مواظب باشیم تابع دلمان نشویم⚠جز حق چیز دیگر برزبان خود جاری نکنیم چرا که آفریننده ما به تمام اعمال درون و بیرون آگاه است و باید جوابگوی او باشیم وقتی تنهای تنها شدیم⚠⚠⚠⚠
فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَىٰ أَن تَعْدِلُوا ۚ وَإِن تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا ) النساء (۱۳۵)
قسمت سوم: تمام تلاشمان برای چه کسی باشد؟ (کُونُوا قَوَّامِینَ لِلَّهِ)
بازهم خطاب بسیار مهم و اساسی به من و تو ای کسانی که خود را مومن می پنداریم!
( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا …..
باز هم مساله مهمی که جامعه بشری بسیار به آن نیاز دارد.
کُونُوا قَوَّامِینَ لِلَّهِ* شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ)*
همواره برای خدا قیام کنید و به عدالت گواهی دهید.
و ما تمام تلاشمان برای کیست و چیست؟
این بار اشاره به معضلی از معضلات جوامع بشری دارد
چقدر ما بخاطر رفتار نادرست دیگران تحت تاثیر قرار می گیریم و فراموش می کنیم که من مسلمان و مومن حق ندارم اگر کسی را دوست ندارم و با فکر و سلیقه من دمساز نیست، عدالتی که پروردگار حکیم و خبیرم به من امر کرده را زیر پا بگذارم!
وَلَا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ) المائده ۸
دشمنی با گروهی شما را بر آن ندارد که عدالت نکنید؛ عدالت کنید که به پرهیزگاری نزدیکتر است و از خدا بترسید، همانا خداوند به آنچه می کنید؛ آگاه است.
وقتی ما می توانیم خود را مومن واقعی بدانیم که جز حق را نخواهیم و نگوییم و عمل نکنیم و عدالت را برای همه انسانها اجرا کنیم حتی برای دشمنان اسلام.
و اینجاست که ما می توانیم وسیله قرب الی الله را کسب کنیم آری تقوا تنها ملاک برتری ماست بر دیگری.
پروردگارا تو خبیری برآنچه در قلبهای ما و رفتار و گفتارمان جاری می گردد. توفیق خالصانه به ما عطا فرما تا مجری عدالت باشیم هرچند که برخلاف هوای نفسمان و نزدیکترین خویشان ما باشد.
قسمت چهارم: رمز سعادت من و تو (وکُونُوا مَعَ الصَّادِقِین) رمز سعادت من و تو ای کسانی که خود را مومن می پنداریم!
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَکُونُوا مَعَ الصَّادِقِین*َ التوبه (۱۱۹)
چه مختصر و مفید شاه کلید سعادت برایمان فرستادی ای پرودگار مهربانتر از جان،
تقوا و صداقت چه مفاهیم شیرین و دوست داشتنی!
هر فطرت سالمی با این واژه های گرانقدر آشناست و با جان و دل قبول دارد.
چه کسی دوست دارد با دروغگویان همدم شود؟!
خداوند کریم چه کریمانه به ما انسانهایی که او را به خدایی قبول کردیم دستور می دهد:
*در هر زمان و مکان فقط ترس و امیدتان به الله باشد. و برای اینکه بتوانید تقوای الهی را رعایت کنید با صادقین همراه و هم مشرب باشید.*
همراهی و همدمی با راستگویان رمز سعادت ماست.
چقد انسانهای صادق در جامعه داریم؟
ما چقدر به حرف و فکر خود صادقیم؟
چه رابطه ای بین تقوا و صداقت وجود دارد؟
آیا به صرف با راستگویان بودن، من با تقوا میشوم که از دروغ فاصله بگیرم؟
آیا هر راستی باید بگویم حتی اگر ضرر جان و مال و آبرو و ایمان داشته باشد؟
جواب صحیح سوالات فوق و دیگر سوالات در خصوص دو گوهر گرانبها (تقوا و صداقت) و عمل به آن، دریچه هایی هستند که بر روی باغ سعادت گشوده می گردند.
پروردگارا توفیمان ده تا فرشتگان مقربت ناممان را در لیست راستگویان ثبت نمایند و هیچ قدرتی باعث نشود تا بر اثر ترس از غیر الله به منجلاب دروغ گام نهیم و یا برای کسب فایده های دنیوی، با راستگویان وداع کنیم.
توفیق ده تا همواره آیه مبارکه ات را سرلوحه زندگی فردی و اجتماعی خود قرار دهیم و روز به روز با صادقین مخلص، همنشینی، همفکری، همکاری بیشتری داشته باشیم.
قسمت پنجم: شخصیت ما انسان ها چگونه باید باشد؟( کُونُوا رَبَّانِیِّین)
شخصیت ما انسانها چگونه باید باشد؟
گوش جان می دهیم به سفارش مولای بی همتای خود وقتی به ما سفارش می کند:
کُونُوا رَبَّانِیِّین
فقط ربانی شویم و قید اربابان دیگر را بزنیم
ربانی که شویم همه امورات ما به بهترین وجه حل خواهد شد.
نکند اگر به مال و منال و مقامی رسیدیم، خودمان را گم کنیم و فکر کنیم ارباب شده ایم؟!
( مَا کَانَ لِبَشَرٍ أَن یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْکِتَابَ وَالْحُکْمَ وَالنُّبُوَّهَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ کُونُوا عِبَادًا لِّی مِن دُونِ اللَّهِ )
حتی اگر از لحاظ علمی بخصوص علم دین در لباس معلم و عالم و دعوتگر فعالیت داشته باشیم، شایسته است که از لحاظ عملی بعنوان الگوی ربانی و توحید خالص در جامعه حضور داشته باشیم چون کسی که در مجال تعلیم و تربیت افراد فعالیت دارد و خود واقف به حقانیت خداوند است، شایسته تر است خودش گام عملی برای مخاطبانش بردارد.
بِمَا کُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتَاب وَبِمَا کُنتُمْ تَدْرُسُونَ
سفارشات پروردگار مهربانمان تضمین شده سعادت دو جهان است.
قسمت ششم: سقوط انسان تا کجا؟ ( کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِین*َ *کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا)*
وای بحال کسانی که شامل خطاب آیات ذیل گردند
کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ
کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا
انسان به چه مرحله ای می رسد که پروردگار مهربان او را به میمون و سنگ و آهن تهدید می کند
اینها چقدر از حد گذشتند که به این مرحله خطرناک رسیدند؟!
آیا احتمال دارد تاریخ تکرار گردد و در زمان ما چنین افرادی نمود پیدا کنند؟!
به تفسیر آیات زیر مراجعه کنیم تا ببینیم خطاب به چه گروهی بوده و چه کار خطرناکی انجام داده اند که به این مرحله رسیدند؟
و اعمال خود را مورد بررسی قرار دهیم تا از جمله چنین افرادی قرار نگیریم به اذن الله
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِینَ اعْتَدَوْا مِنکُمْ فِی السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ ﴿البقره: ۶۵﴾
فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ ﴿الأعراف: ۱۶۶﴾
قُلْ کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا ﴿الإسراء: ۵۰﴾
قسمت هفتم: توجه به واجب روزانه* (فَلۡیَکُونُوا۟ مِن وَرَاۤىِٕکُمۡ وَلۡتَأۡتِ طَاۤىِٕفَهٌ أُخۡرَىٰ لَمۡ یُصَلُّوا۟ فَلۡیُصَلُّوا۟)
فلیکونوا
آیات ۱۰۲ و ۱۰۳ سوره نساء موضوع مهمی که واجب روزانه‌ی ماست، یادآور می‌شود.
واجبی که بعنوان اساس و ستون دین ماست دین و آیینی که خود انتخاب کرده‌ایم.
متأسفانه ما دچار روز مرگی شده‌ایم و از واجبی که روزانه آن را انجام میدهیم لذت نمی‌بریم!
رابطه مهمی که در شرایط سخت حتی اگر ما در جنگ با دشمن باشیم، نباید آن را ترک کنیم!
آری نماز آنقدر مهم است که خداوند والامقام، جزئیات نماز جماعت را در اقتدا به فرمانده مجاهدین در هنگامه جنگ، به نمایش گذاشته است.
واقعا باید حواسمان جمع باشد و همواره در برابر دشمن مسلح باشیم. هر زمان سلاح خاص مربوط به همان شرایط داشته باشیم
و به سلاح درونی یعنی ارتباط مؤثر و تنگاتنگ، با قدرتمندترین رهبر و ولی و وکیل خود داشته باشیم.
علم و هنر و تکنولوژی، ورزش و اقتصاد قوی را بعنوان سلاح موثر همراه با نام و یاد الله در هر موقعیت، سرلوحه زندگی موفق و آزادمنشانه خود قرار دهیم.
یا رب ما را یاری ده تا همواره با یاد تو و برای تو قدم‌های موثر برداریم تا حرفی برای گفتن داشته باشیم و عزت خود را بازیابیم!
{ وَإِذَا کُنتَ فِیهِمۡ فَأَقَمۡتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰهَ فَلۡتَقُمۡ طَاۤىِٕفَهࣱ مِّنۡهُم مَّعَکَ وَلۡیَأۡخُذُوۤا۟ أَسۡلِحَتَهُمۡۖ فَإِذَا سَجَدُوا۟ فَلۡیَکُونُوا۟ مِن وَرَاۤىِٕکُمۡ وَلۡتَأۡتِ طَاۤىِٕفَهٌ أُخۡرَىٰ لَمۡ یُصَلُّوا۟ فَلۡیُصَلُّوا۟ مَعَکَ وَلۡیَأۡخُذُوا۟ حِذۡرَهُمۡ وَأَسۡلِحَتَهُمۡۗ وَدَّ ٱلَّذِینَ کَفَرُوا۟ لَوۡ تَغۡفُلُونَ عَنۡ أَسۡلِحَتِکُمۡ وَأَمۡتِعَتِکُمۡ فَیَمِیلُونَ عَلَیۡکُم مَّیۡلَهࣰ وَ ٰحِدَهࣰۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَیۡکُمۡ إِن کَانَ بِکُمۡ أَذࣰى مِّن مَّطَرٍ أَوۡ کُنتُم مَّرۡضَىٰۤ أَن تَضَعُوۤا۟ أَسۡلِحَتَکُمۡۖ وَخُذُوا۟ حِذۡرَکُمۡۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلۡکَـٰفِرِینَ عَذَابࣰا مُّهِینࣰا } سُورَهُ النِّسَاءِ: ۱۰۲]
{فَإِذَا قَضَیۡتُمُ ٱلصَّلَوٰهَ فَٱذۡکُرُوا۟ ٱللَّهَ قِیَـٰمࣰا وَقُعُودࣰا وَعَلَىٰ جُنُوبِکُمۡۚ فَإِذَا ٱطۡمَأۡنَنتُمۡ فَأَقِیمُوا۟ ٱلصَّلَوٰهَۚ إِنَّ ٱلصَّلَوٰهَ کَانَتۡ عَلَى ٱلۡمُؤۡمِنِینَ کِتَـٰبࣰا مَّوۡقُوتࣰا}[سُورَهُ النِّسَاءِ: ۱۰۳]
والله أعلم بالصواب
بازهم خطاب بسیار مهم و اساسی به من و تو ای کسانی که خود را مومن می پنداریم!
( یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا …..
باز هم مساله مهمی که جامعه بشری بسیار به آن نیاز دارد
کُونُوا
قَوَّامِینَ لِلَّهِ
شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ
همواره برای خدا قیام کنید و به عدالت گواهی دهید.
و ما تمام تلاشمان برای کیست و چیست؟
این بار اشاره به معضلی از معضلات جوامع بشری دارد
چقدر ما بخاطر رفتار نادرست دیگران تحت تاثیر قرار می گیریم و فراموش میکنیم که من مسلمان و مومن حق ندارم اگر کسی را دوست ندارم و با فکر و سلیقه من دمساز نیست، عدالتی که پروردگار حکیم و خبیرم به من امر کرده را زیر پا بگذارم!
وَلَا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا ۚ اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۖ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِیرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ) المائده ۸
دشمنی با گروهی شما را بر آن ندارد که عدالت نکنید؛ عدالت کنید که به پرهیزگاری نزدیکتر است و از خدا بترسید، همانا خداوند به آنچه می کنید؛ آگاه است.
وقتی ما میتوانیم خود را مومن واقعی بدانیم که جز حق را نخواهیم و نگوییم و عمل نکنیم و عدالت را برای همه انسانها اجرا کنیم حتی برای دشمنان اسلام.
و اینجاست که ما میتوانیم وسیله قرب الی الله را کسب کنیم آری تقوا تنها ملاک برتری ماست بر دیگری.
پروردگارا تو خبیری برآنچه در قلبهای ما و رفتار و گفتارمان جاری میگردد. توفیق خالصانه به ما عطا فرما تا مجری عدالت باشیم هرچند که برخلاف هوای نفسمان و نزدیکترین خویشان ما باشد.
رمز سعادت من و تو ای کسانی که خود را مومن می پنداریم!*
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا …..
اتَّقُوا اللَّهَ
وکُونُوا مَعَ الصَّادِقِین
چه مختصر و مفید شاه کلید سعادت برایمان فرستادی ای پرودگار مهربانتر از جان
تقوا و صداقت چه مفاهیم شیرین و دوست داشتنی!
هر فطرت سالمی با این واژه های گرانقدر آشناست و با جان و دل قبول دارد.
چه کسی دوست دارد با دروغگویان همدم شود؟!
خداوند کریم چه کریمانه به ما انسانهایی که او را به خدایی قبول کردیم دستور میدهد:
در هر زمان و مکان فقط ترس و امیدتان به الله باشد. و برای اینکه بتوانید تقوای الهی را رعایت کنید با صادقین همراه و هم مشرب باشید.
همراهی و همدمی با راستگویان رمز سعادت ماست.
چقد انسانهای صادق در جامعه داریم؟
ما چقدر به حرف و فکر خود صادقیم؟
چه رابطه ای بین تقوا و صداقت وجود دارد؟
آیا به صرف با راستگویان بودن، من با تقوا میشوم که از دروغ فاصله بگیرم؟
آیا هر راستی باید بگویم حتی اگر ضرر جان و مال و آبرو و ایمان داشته باشد؟
جواب صحیح سوالات فوق و دیگر سوالات در خصوص دو گوهر گرانبها (تقوا و صداقت) و عمل به آن، دریچه هایی هستن که بر روی باغ سعادت گشوده میگردند.
پروردگارا توفیمان ده تا فرشتگان مقربت ناممان را در لیست راستگویان ثبت نمایند و هیچ قدرتی باعث نشود تا بر اثر ترس از غیر الله به منجلاب دروغ گام نهیم و یا برای کسب فایده های دنیوی، با راستگویان وداع کنیم.
توفیق ده تا همواره آیه مبارکه ات را سرلوحه زندگی فردی و اجتماعی خود قرار دهیم و روز به روز با صادقین مخلص، همنشینی، همفکری، همکاری بیشتری داشته باشیم.
یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَکُونُوا مَعَ الصَّادِقِینَ التوبه (۱۱۹)
شخصیت ما انسانها چگونه باید باشد؟
گوش جان میدهیم به سفارش مولای بی همتای خود وقتی به ما سفارش میکند:
کُونُوا رَبَّانِیِّین
فقط ربانی شویم و قید اربابان دیگر را بزنیم
ربانی که شویم همه امورات ما به بهترین وجه حل خواهد شد.
نکنه اگر به مال و منال و مقامی رسیدیم، خودمان را گم کنیم و فکر کنیم ارباب شده ایم؟!
( مَا کَانَ لِبَشَرٍ أَن یُؤْتِیَهُ اللَّهُ الْکِتَابَ وَالْحُکْمَ وَالنُّبُوَّهَ ثُمَّ یَقُولَ لِلنَّاسِ کُونُوا عِبَادًا لِّی مِن دُونِ اللَّهِ )
حتی اگر از لحاظ علمی بخصوص علم دین در لباس معلم و عالم و دعوتگر فعالیت داشته باشیم، شایسته است که از لحاظ عملی بعنوان الگوی ربانی و توحید خالص در جامعه حضور داشته باشیم چون کسی که در مجال تعلیم و تربیت افراد فعالیت دارد و خود واقف به حقانیت خداوند است، شایسته تر است خودش گام عملی برای مخاطبانش بردارد.
بِمَا کُنتُمْ تُعَلِّمُونَ الْکِتَاب
وَبِمَا کُنتُمْ تَدْرُسُونَ
سفارشات پروردگار مهربانمان تضمین شده سعادت دو جهان است.
وای بحال کسانی که شامل خطاب آیات ذیل گردند
کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ
کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا
انسان به چه مرحله ای میرسد که پروردگار مهربان او را به میمون و سنگ و آهن تهدید میکند
اینها چقدر از حد گذشتند که به این مرحله خطرناک رسیدند؟!
آیا احتمال دارد تاریخ تکرار گردد و در زمان ما چنین افرادی نمود پیدا کنند؟!
به تفسیر آیات زیر مراجعه کنیم تا ببینیم خطاب به چه گروهی بوده و چه کار خطرناکی انجام داده اند که به این مرحله رسیدند؟
و اعمال خود را مورد بررسی قرار دهیم تا از جمله چنین افرادی قرار نگیریم به اذن الله
وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِینَ اعْتَدَوْا مِنکُمْ فِی السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ ﴿البقره: ۶۵﴾
فَلَمَّا عَتَوْا عَن مَّا نُهُوا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَهً خَاسِئِینَ ﴿الأعراف: ۱۶۶﴾
قُلْ کُونُوا حِجَارَهً أَوْ حَدِیدًا ﴿الإسراء: ۵۰﴾
فاطمه شاکری