ای خدای من، ای جمع کننده همه چیز وهمه کس درروز قیامت، خدایا! من با تمام وجودم به جامع بودنت ایمان دارم، مطمئنم و دلم قرص است که همه کارهای حسنه ای که برای رضایت انجام دادم طبق وعده ای که داده ای هیچگاه در نزدت ضایع نخواهد شد و ترسم از روزى است که مبادا بنده نا شکرتوباشم ونفس سرکشم مرا از تودورکند و درروز قیامت همه این اعمال یکجا بر من عرضه گردد همانا وعده ات حق است و وای بر من در آن روز !
۱- با توجه به آیه/ ۹ سوره تغابن جامع بودن خداوند چه تأثیری بر راه و روش و زندگی ما می گذارد؟
( یَوْمَ یَجْمَعُکُمْ لِیَوْمِ الْجَمْعِ ۖ ذَٰلِکَ یَوْمُ التَّغَابُنِ ۗ وَمَن یُؤْمِن بِاللَّهِ وَیَعْمَلْ صَالِحًا یُکَفِّرْ عَنْهُ سَیِّئَاتِهِ وَیُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِکَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ) [۶۴:۹]
– در آیه/ ۹ سوره تغابن، یوم الجمع به معنی؛ روز گردهمایی همه انسانها، روزی زیانمند برای کافران و سود مند برای مؤمنان است. دراین روزهمه مردم، کافر و مسلمان، غنی و فقیر، زشت وزیبا، ظالم و مظلوم، پیشینیان وپسینیان همه با هم برای محاسبه اعمال دریک مکان جمع می شوند.
پس تلاش کنیم روش زندگی خود را اصلاح کنیم وبا تمام وجود به خداوند الجامع ایمان بیاوریم و دراین دنیا بیشتر بدنبال جمع آوری حسنات و کارهای شایسته باشیم و برای روزی که قراراست تمام اعضای بدنمان و تمام اعمال و رفتار وکردارمان جمع شود تمام تلاشمان را خواهیم کرد و با این رویکرد تمام اعمالمان را برای رضای خداوند الجامع انجام می دهیم. روزی که با دو کلید “ایمان و عمل صالح” دروازه های بهشت به رویمان باز خواهد شد.
– در این روزهرکسی نتیجه اعمال ورفتار خود را می بیند وهیچ عملی اززیرذربین خداوند جامع پنهان نمی ماند و انسان متوجه می شود که از این حسابرسی هیچ راه فراری نیست پس سعی مان براین می شود که ازلحظه لحظه های عمرمان کمال استفاده را ببریم و همواره الله را مراقب اعمال خود می بینیم و سختیها وکمبودها را با امید به چنین پروردگاری جامع، سهل وآسان می بینیم. خداوند نیکی ها و بدی هایمان را کنارهم جمع می کند و به موازات اعمالی که انجام داده ایم پاداش می دهد و نتیجه تدبّر دراین آیه تقویت ایمان، صبر و شکیبایی دربرابرسختی ها، امید به بخشش خدا و رحمت واسعه اش، دوری جستن از تمام زشتیها و بدیها را به همراه خواهد داشت.
– ما در آن روز باید پاسخگوی ذرّه ذرّه اعمال خوب و بد خود باشیم. بنابراین باید دراین دنیا راه و روشی را برگزینیم که در آن دنیا موقع ایستادن در برابر الله شرمنده و سرافکنده نباشیم و درزندگی نباید به نعمت هایی که خداوند به ما عطاء کرده مغرور شویم. وازگناهان، دوری و اعمال صالح انجام دهیم. خدای جامع در روز قیامت، استخوان های انسان را که زیر خروارها خاک پوسیده شده و درهرکجا مدفون شده اند و اثری از آن نیست را جمع نموده وبه هم پیوند زده و روحی دوباره در آن می دمد، و دگر بار انسان را زنده گردانیده و برای حساب و کتاب در صحرای محشر حاضر می گرداند پس اگرمی خواهیم که خداوند طمأنینه را درآن روز نصیبمان گرداند باید همواره وظیفه ی خود را به عنوان بنده وخلیفه ی خدا بر روی زمین بیاد داشته باشیم و درتمام لحظات زندگی خدا را ناظر بر زندگیمان بدانیم و آن روز را فراموش نکنیم و با یقین به آمدن آن روز تنها او را بندگی کنیم آن روزی که دیگرهیچ چیزوهیچ کس به ما نفع یا ضرری نخواهد رساند. مگرهرآنچه توشۀ راهمان شده است. مانند دانش آموزی که با امید به نمره و ترس از رد شدن، دستورات استادش را مو به مو اجرا می کند، دنیا را مانند کلاس درس تصوربکنیم که یگانه استاد این کلاس الله هست که یکی از صفاتش جامع است و در پایان همه را جمع کرده و بر اساس تلاش ما جهت کسب رضایت او وعمل به دستوراتش نمره و پاداش می گیریم پس زندگی انسان در این دنیا خلاصه نمی شود و بعد از مرگ حیات دیگری هم وجود دارد و تمام اعمالمان از ریزودرشت و خوب و بد ثبت می شود و آنها را در فردای قیامت نظاره می کنیم. پس مؤمن شدن به قیامت زمینه ی بندگی را فراهم می کند و با ایمان به حاشر بودن خداوند قدمهایمان را در مسیر بندگی با احتیاط بیشتر بر می داریم.
۲- بنده از اسم الجامع خداوند چه بهره ای باید بگیرد؟ و چگونه مظاهر این اسم را در خود ایجاد کند؟
-همانطور که خداوند جامع تمام صفات کمال هست بنده نیز که خلیفه ی خدا بر روی زمین است باید سعی کند صفات خوب را در حد توان در خود جمع کند و خود را به صفات نیکو متصف کند هرچند که این صفات به معنای تمام و کمال فقط مختص ذات الله جل جلاله است و جمع کردن کل صفات نیکو مخصوص خداوند است و ما باید تلاش کنیم که حداقل این صفات را در خود به وجود بیاوریم و خود را تا حد امکان به صفات حسنه زینت دهیم چون که پروردگارمان خود سرچشمه ی تمام این فضایل و صفات نیکوست و درعطاء کردن آنها به بندگان خواهان خود، دریغ نمی ورزد و کمک می کند تا انسانها هم خود را به صفات نیکو آراسته کنند و ما باید برای رسیدن به کمال، تلاش کنیم و باید بکوشیم ذرّه ای ازمهربانی خداوند را در خود پرورش دهیم. انسان مسلمان بایدهمیشه این دغدغه را داشته باشد که تمام صفات اخلاقی مثبت را درخود ایجاد وتقویت نماید و تمامی صفات مذموم را ازخود دورکند. وانسان زمانی سعادتمنداست که جامع فضائل باشد پس به کم قانع نباشد بنابراین با این اوصاف ازخداوند که جامع تمام صفات است می خواهیم که توفیق متصف شدن به این صفات به صورت نسبی به ما عطاء فرماید.
– یکی دیگر از معانی جامع، اُلفت برقرار کردن است؛ خداوند جامع است و جمع کردن بین نیکی ها را دوست دارد، اُلفت و جمع کردن بین قلوب مؤمنان را دوست دارد و شخص مؤمن باید در مسیری گام بردارد که رضایت خدا را در پی داشته باشد خداوند در دنیا مسلمانان، زن و شوهر، مادر و فرزند، گروه دوستان و بسیاری دیگر را جمع کرده است پس ما باید جمع کننده ی صفات خوب باشیم. باید فکرمان و کردارمان را جمع کنیم برای رسیدن به یک هدف و آن هم رضای الله.
-بین دلها اُلفت و مهربانی برقرارکنیم و با هماهنگ کردن روح و جسممان در راه کسب رضایت الله تعالی، قدم برمی داریم و ما باید بین اطرافیان ومؤمنان محبت واُلفت برقرارکنیم وازخبرچینی و فتنه گری وایجاد اختلاف بین آنها بپرهیزیم و باید سعی کنیم محبت را در دلها بکاریم و مهر وصفا را به دیگران منتقل کنیم و بانی نیکی و صلح باشیم و عشق را بین خانواده، اطرافیان و دوستان و سپس در جامعه بیشتر کنیم. باید از جامع بودن خداوند این را بدانیم که این جهان بیهوده خلق نشده و بعد مرگ همه چیزتمام نمی شود، خداوند قادراست تمام انسان ها واعمالشان را دورهم جمع کند.
۳- مثال هایی از مظاهر جامع بودن الله در دنیا و مثال هایی از آن در قیامت بزنید.
**مظاهر جامع بودن خدا در دنیا:
گرد هم آوردن اعضای بدن .
*گرد هم آوردن زمین و آسمان.
گرد هم آوردن دل های دوستان مجموعه ها وانجمن های خیرّیه.
*جمع بودن افراد خاصی تحت عنوان یک قوم، یک مذهب و یک دین.
*جمع نمودن انسانها با فرهنگ وزبان رنگها وآداب رسوم مختلف و…بر سطح کره زمین.
*جمع نمودن مؤمنین وزائرین بیت الله الحرام در موسم حج .
*جمع نمودن مشتاقان تدبّر در قرآن در گروه تدبّر در قرآن .
*آفرینش انسان (که عقل و احساس و… را دریک موجود بوجود آورده)، ازدواج (ایجاد مهر و محبّت بین دو جنس مخالف).
*جمع کردن ذرّات خاک و تشکیل کره زمین و دیگر سیارات.
*الفت برقرار کردن بین زن و شوهر چند صفت انسانی مثل غم که با شادی جایگزین می شود، عشق و نفرت و امید و ناامیدی.
*به هم پیوستن ذرّه ذرّه از قطرات بخار شده آب، تشکیل ابرهای قدرتمند و سپس بارش باران .
*ساختار وجودی انسان که ترکیبی ازعقل و روح واراده، جسم خاکی وغرایز شهوانی می باشد که خداوند همه و همه را در یک سیستم واحد جمع کرده است.
*جمع کردن شب وروز.
** مظاهر جامع بودن در آخرت:
گرد هم آوردن مردم درروز قیامت، گرد هم آوردن اجزای پراکنده ی انسان، گرد هم آورنده ی جسد و روح.
*جمع صحرای محشر، بهشتیان و دوزخیان .
*جمع نمودن مؤمنان وصالحان دربهشت.
*جمع نمودن جهنّمیان در جهنّم برای عقوبت .
*هفت گروه که خداوند در آن دنیا زیرعرش خود جمع می کند .
*جمع شدن همه بندگان مؤمن و کافر، اُلفت برقرار کردن بین بهشتیان.
*جمع کردن تمام استخوان های انسان درهر گوشه از جهان و پیوند زدن استخونها برای حسابرسی.
*جمع کردن تمام انسانها در صحنه محشر با کارنامه اعمال خوب و بد، جمع شدن انس و جن و مؤمن و کافر در قیامت .
*جمع کردن اعمال انسانها درکتابی، جمع نمودن انسانهای مؤمن وصالح درکنار پیامبران و صادقان .
جمع کردن تمام صفات کمال در خودش، که مظاهراین صفات هم دردنیا وهم درآخرت نمایان می شود.