سوالات الستیر

۱- قال رسول الله (صل الله علیه وسلم) : “إن الله عزوجل حیی ستیر، یحب الحیاء و الستر، فإذا اغتسل احدکم فلیستتر ” (صحیح النسائی/۳۹۳)
برداشت خود را از حدیث بیان کنید.
ترجمه: خداوند شرم دارد و ستر می کند و اشخاصی که شرم و حیا دارند را دوست دارد .
پس هرموقع حمام می کنید شرمگاه خود را بپوشانید(کاملاً لخت نکنید)
– خداوند کسانی را که شرم و حیا وعفت را پیشه می کنند را دوست دارد حتی آنهایی که نسبت به خود شرم و حیا دارند واز دیدن اندامهای خود دچار شرم می شوند.
چون شرم و حیا داشتن در خیلی از موارد مانع از انجام گناه شده است.
– خداوند زنده و حیِّ و حاضر است، ولی از دیدگاه ما خود را پوشانده، و او شرم و حیاء و مستور بودن را برای بندگانش دوست دارد. پس ما باید همیشه خود را از دید نامحرم بپوشانیم و شرم و حیاء داشته باشیم.
-خداوند حیا ومستوربودن ومستورکردن را دوست دارد وچه زیباست ماهم همانی که خالقمان دوست دارد بپسندیم وانجام دهیم این صفت درمورد گناه می باشد حال چه خود انجام دهیم چه دیگری انجام دهد که خود اگرانجام دهیم نیازبه گفتن آن نیست وازالله طلب بخشش کنیم وما را سترکند واگردیگری گناه انجام دهد که
ما مطلع شویم اورا سترکنیم وفاش نسازیم که با بخشیدن فرق می کند. یعنی گناه ساقط می شود با بخشیدن، ولی وقتی گناهی انجام داد لطفی درحق اوکنیم ونگذاریم کسی متوجه شود شاید اوتوبه کند والله اورا ببخشد پس دراین جا ما گنهکارشده ایم.

۲- وظیفه ما به نسبت اسم الستیرالله چیست؟ (به نسبت خودمان و دیگران)
– دست از قضاوت کردن و برملا کردن عیبها و خطاها و گناهان دیگران برداریم و همیشه این را مد نظر داشته باشیم که انسان دیروز با امروز خیلی فرق دارد چه بسا که آن فرد گناهکار دیروز، امروز پشیمان شده باشد وتوبه کرده و مورد غفران خداوند قرار گرفته باشه وهمچنین نسبت به خود هم، چنین باش.
قرار نیست که تمام هم وغم و اسرار زندگی خود را برای دیگران فاش کنیم تا آنها بفهمند همین که خداوند بفهمد که از کرده و گفته خود پشیمانیم بس است شاید مورد عفو و غفران او قرار گرفتیم.
– وظیفه ما این است صفات الله را دروجود ونهادمان جای دهیم واگرانتظاربخشش ومستورشدن ازالله دردنیا وآخرت را داریم پس بندگانش را نیزسترکنیم وپوشش را برگناهان دیگران قراردهیم وبه جای این که طرف را غیبت کنیم- که خود نیزگناه دیگریست- درسبب جبران آن گناه دیگری برآییم واورا اصلاح کنیم.
تا ازآتش دوربمانیم وحسن ظن الله را برای خود به وجود بیاوریم.
– باید از ستیر بودن الله درس بگیریم و آن را الگوی خود قرار دهیم و اگر اشتباهی از کسی دیدیم بر او ستر کنیم و او را رسوا نکنیم. و اگر خودمان اشتباهی یا گناهی انجام دادیم و خداوند بر ما ستر کرد توبه کنیم تا شامل مغفره الهی نیز قرار بگیریم.

۳- فایده ستیر بودن الله برای ما انسانها چیست؟
– اگرما ستیرباشیم هم الله ما را دوست داردهم باعث نجات ازآتش می شویم هم مورد اعتماد بندگان الله قرارمی گیریم وآرامش دنیوی را نیز در بردارد که انسان نتیجه اش را به وضوح می بیند.
– اگر خداوند ستیر نبود همه از گناهان و اشتباهات همدیگر با خبر بودن واین خود زمینه را مهیا نمی کرد برای توبه کردن.
– خداوند خطاها و گناهان بندگانش را می پوشاند تا شاید این بنده پشیمان شده و رو به سوی توبه دست بردارد واز کرده خود پشیمان شده و خداوند هم اورا ببخشد.
– چون خداوند خطای ما را نادیده می گیرد و فرصت جبران می دهد این یک امتیاز ویژه ای است که خداوند به ما داده که مجال جبران گذشته را داریم بدون اینکه کسی از گناهی که کرده ایم خبر داشته باشد.

۴- اگر الله صفت ستیر نداشت چه می شد؟
بنظر من صفت ستیر بودن الله از رحمت و مهربونی و امیدوار بودنش نسبت به بنده هاش میاد که اونا را ستر میکنه به امید اینکه از گناه برگردند و توبه کنند.لذا اگر خداوند صفت ستیر نداشت هیچ دیوار حرمتی بین کسی برپا نبود و همه از راز و گناهان هم باخبر بودند…وچه بد روزگار و دنیایی می شد.
دیگربنده هاهر کاری انجام می دادند دیگه الله الگوی انسانها نمی شد.آبرو و حیا و مهربانی از بین می رفت، جنگ وجدال بین همه به وجود می آمد کسی برای هم ارزش قائل نبود.بعضی وقتا فکر می کنم اگه خدا ستیر نبود ممکن بود از ترس رسوایی هم که شده خیلیا گناه نکنن.اما وقتی فکرشو می کنم می بینم اینجور ترسی اسمش عبادت نیست، اسمش عشق نیست.اینجوری واقعاً زندگی وحشتناک می شد.زشتی گناه ازبین می رفت وکم کم آرامش وامنیت ازانسانها سلب می شد.
واقعاً الله با لطف ومهربانیش پرده ستر بر کار ما انداخته تا بتوانیم با آرامش و بدون اضطراب زندگی کنیم.
دقیقاً؛ یه فرصت جبرانی هست.
وگرنه همه در پی ضربه زدن به هم بودن، احترام متقابلی نبود، انتقام زیاد می شد.
اعتمادها واعتبارها از بین می رفت.
بخشش وعفوهم نبود.
دنیا غوغا بازار می شد، حرمتها شکسته.
خیلی از اوامر انجام نمی شد همچون امر به معروف ونهی ازمنکر، راستگویی، اعتماد، امنیت، محبت، و…
وقتی ارزش چیزی مشخص میشه که در مقابل نفی آن قرار بگیریم.
جرأت برانجام گناه زیاد وعلنی می شد.
با اینکه خدا ساتره چرا بعضی ها گناه ویا خطایی که میکنن رسوا میشن بقولی دستشون رو میشه؟
بخاطرعبرت دیگران، تا سزاشو ببینن، از جرم اون دنیاشون کم بشه.
حتماً اصراربرگناه داشتن.
آیا خدا یک نفرطرف رو رسوا میکنه واسه عبرت دیگران؟
خیلی وقتها، بله
ولی در کل، نه واسه امتحان خودش؛ شاید تو دلش شوق توبه رو داره.
خدا به آدما فرصت توبه میده.
کلاً وقتی که انسان به جای توبه سربه عصیان و سرکشی میذاره….
مگه چه فرقی بین این شخص و دیگری هست؟
تا بنده های دیگه بدونن الله ناظر براعمال ماست.
اصرار برگناه داشته، توبه هم نکرده.
اگه خدا یه نفر رو رسوا میکنه صرفاً واسه عبرت دیگران هست.
پس اینجا ستارالعیوب بودن خداوند بی معناست؟
الله الحکیم هیچ کاری بیهوده انجام نمیده.
یا طرف اینقدر به اون کارش ادامه داده که آب از سرش گذشته
یا قراره خیلی راههای بدتر ازاون بره وبا این کار، جلو ادامه کار گرفته میشه.
یا خودش جاهایی پخش کرده، بهرحال به خاطر مصلحت طرف و جامعه.
مسلماً خداوند به اونها هم زیاد فرصت داده وزیاد براشون ستر کرده؛ اما درمواردی هم رسوا می شوند برای تلنگر خودشان وعبرت دیگران واینکه بدانند از خداوند هرکاری ساخته است.
الله درقرآن هم گناه بعضی رو فاش کرده؛ مثل قارون وفرعون تا عبرت بشه برای ما.
تصور کنیم بعضی وقتها می بینی فردی به خطا میره نمی تونیم خودمون جلوش بگیریم بخاطر جلوگیری از غرق شدنش مجبوریم به خانوادش بگیم یا به مسؤولینی که میتونن مؤثر باشن.
ما نمی تونیم بگیم باید به هیچکه نگیم بخاطر ستر، وقتایی بدونیم طرف به چاه و پرتگاه نزدیکه .
اونوقت ستر کردنش به ضررش بشه.
البته باید حکمت داشته باشیم.
گناه دیگران رو حتی اگه با چشم هم ببینیم باید ستر کنیم.
الله ما روسترمی کنه چون دوستمون داره به طرفش برگردیم.
ولی در فکر اصلاح باشیم به روشی که عرض شد بهتره انجام شه.
اگر کسی میتونه مؤثر واقع بشه چرا که نه باید بگه.

۵- نمونه چیزهایی که لازم است ستر شود و فایده ستر کردن آن چیست؟
خداوند در سوره نور در قسم تهمت به حضرت عایشه (رضی الله عنها) فرمودن
چی میشد اگه موقع شنیدن این تهمت می گفتین از ما بعیده این کار رو بکنیم.
بنظر چون ما خلیفه ی خدا روی زمین هستیم تمام چیزهایی که الله از ما ستر می کنه ما نیز از بنده هاش باید ستر کنیم و قطعاً به نسبت افراد متفاوته.
چیزی که متأسفانه در جامعه امروزی رواج داره به مجرد خبرهای یک کلاغ و چهل کلاغ بحث ناموسی منتشر می شه متأسفانه.
تنها در صورتی که علنی کردنش نفع بیشتری داشته باشه میشه گفت الله هم با یکبار گناه کردن کسی رو رسوا نمیکنه.
چند بار ستر؟
طرف حالیش نیست. داره تو گناه غرق میشه.
علنی میشه تا شاید به خودش بیاد.
بعد هم میگیم از عوارض دنیای مجازی است بدون اینکه لحظه ای تفکر کنیم فردا الله الحسیب از ما مؤاخذه می کند نه از وسایل موجود مجازی؟!
یا بخاطرخود شیرینی کردن وخود را جلو انداختن درهرمنفعتی که به ضرر دیگری باشد یا حق کسی را ضایع کند؛ راضی به رسوا کردن عیب طرف می شود.
به نظر من حتی در زندگی شخصی هم مهمه که ستر بشه خیلی چیزها.
آرامش خاطرتوی جامعه به اصطلاح مدرن الان داریم می بینیم و می شنویم که چطور زنان و مردان مسائل زناشویی که فقط مختص همسران هست رو با کمال تأسف نقل مجلس می کنن و باعث فساد میشن.
وقتی یکی گناه میکنه باراوّل خودش شرمنده میشه؛ با علنی کردن اون گناه قباحت و زشتی ش از بین میره و دیگران راحت تر انجامش میدن.
همین زنانی که زیبایی خود را ستر نمی کنن و به نمایش عوام می‌گذارن مثل فیلم هایی که الان پخش می کنن.
دیگه خیلی جاها دوستی دختر و پسر رو کلاس میدونن.
یا متأسفانه پخش قطعه فیلمی یا عکس عروسی و…..که همینطور پخش می کنند.
چرا ما قطع کننده حلقه نباشیم؟
متأسفانه اینا الان بعنوان کلاس محسوب میشه.
به کسی بگی اینکاره نیستم مسخره ات میکنه.
از بس گناهان رو جار زدن الان قباحتش از بین رفته.
خیلی وقت ها بین دوستان؛ زمانی که مشکلی بین خودش و همسرش پیش میاد بهتره راهنمایی بشن تا اینکه نقل زبونها بشه.

۶- تجربه شما واطرافیان از صفت پوشاندن گناهان خود ودیگران چیست؟
تجربیاتتون از ستر گناه؟
یک روز برا نماز دیر بیدار میشی وقتی کسی نفهمه درآخر یک کاری می کنی( کار خوب) که ته دل آدم مطمئنه که بخشیده شدی.
وقتی راز و یا گناه کسی رو فاش نکنیم یک احساس بزرگی شخصیت بهمون دست میده؛ که اینها همه از الطاف خداوند سبحان هست.
یادمه دبستان که بودم یکی ازدوستام تو کلاس یه دزدی ازمن کرد، منم اولش دوست داشتم به معلمم بگم تا اون واسم کاری کنه ولی خودم بهش گفتم قبول کرد وبهم پس داد. چه بسا اگه می گفتم جبهه می گرفت و بدتر باهام دشمن می شد.
من یکبار گناهی از دوست صمیمیم دیدم سترش کردم ولی به کسی که می دونستم کاری از دستش ساخته است گفتم که مراقبش باشن، بهش گفته بودن که کارش اشتباست؛ فهمید من گفتم با من دشمن شد می شنیدم که پشت سرم بد میگه اما طولی نکشید که رسوا شد بخاطر اون گناهی که من سترش کردم.
ان شاءالله که به اشتباهشون پی برده باشند و دیگه اونو تکرار نکنن.
امیدوارم الله الستیر گناهان وعیوب همه ما را بپوشاند و به ما کمک کند تا صفت الستیرش در خودمان نهادینه کنیم.
ﺻﺎﺋﺐ ﺗﺒﺮﯾﺰﯼ:
“خدﺍ ﮔﺮ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﺯ ﺭﻭﯼ ﮐﺎﺭ ﺁﺩﻣﻬﺎ
ﭼﻪ ﺷﺎﺩﯾﻬﺎ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺮ ﻫﻢ ﭼﻪ ﺑﺎﺯﯾﻬﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﺳﻮﺍ
ﯾﮑﯽ ﺧﻨﺪﺩ ﺯ ﺁﺑﺎﺩﯼ، ﯾﮑﯽ ﮔﺮﯾﺪ ﺯ ﺑﺮﺑﺎﺩﯼ
ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﺷﺎﺩﯼ، ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺩﻝ ﮐﻨﺪ ﻏﻮﻏﺎ
ﭼﻪ ﮐﺎﺫﺏ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ، ﭼﻪ ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﮐﺎﺫﺏ
ﭼﻪ ﻋﺎﺑﺪ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻓﺎﺳﻖ، ﭼﻪ ﻓﺎﺳﻖ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻣﻼ
ﭼﻪ ﺯﺷﺘﯽ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺭﻧﮕﯿﻦ ﭼﻪ ﺗﻠﺨﯽ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﺷﯿﺮﯾﻦ
ﭼﻪ ﺑﺎﻻ ﻫﺎ ﺭﻭﺩ ﭘﺎﺋﯿﻦ، ﭼﻪ ﺳﻔﻠﯽ ﻫﺎ ﺷﻮﺩ ﻋﻠﯿﺎ
ﻋﺠﺐ ﺻﺒﺮﯼ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭘﺮﺩﻩ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﮔﺮﻧﻪ ﺑﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺍﻓﺘﺪ ﺯ ﺟﯿﺐ ﻣﺤﺘﺴﺐ ﻣﯿﻨﺎ “