سوالات العفو

۱ – در آیه/ ۶ سوره نساء عفواً چه ارتباطی با کل آیه دارد؟
وَابْتَلُوا الْیَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّکَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَیْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْکُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن یَکْبَرُوا ۚ وَمَن کَانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن کَانَ فَقِیرًا فَلْیَأْکُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَیْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَیْهِمْ ۚ وَکَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِیبًا [۴:۶]
یتیمان را (پیش از بلوغ با در اختیار قراردادن مقداری از مال و نظارت بر نحوه‌ی معامله و کارآئی ایشان در میدان زندگی، پیوسته) بیازمائید تا آن گاه که به سن ازدواج می‌رسند. اگر از آنان صلاحیّت و حسن تصرّف دیدید، اموالشان را بدیشان برگردانید، و اموال یتیمان را با اسراف و تبذیر و با عجله و شتاب نخورید (و به خود بگوئید که) پیش از آن که بزرگ شوند (و اموال را از دست ما بازپس بگیرند آن را هرگونه که بخواهیم خرج می‌کنیم! و از سرپرستان آنان) هرکس که ثروثمند است (از دریافت اجرت سرپرستی و دست‌زدن به مال ایشان) خودداری کند، و هرکس که نیازمند باشد به طرز شایسته (و به اندازه‌ی حقّ‌الزحمه‌ی خود و نیاز عرفی، از آن) بخورد. و هنگامی که اموالشان را به خودشان (بعد از بلوغ) بازپس دادید، بر آنان شاهد بگیرید، و (اگرچه علاوه از گواهان، خدا گواه است و) کافی است خدا حسابرس و مراقب باشد.
۱-کل آیه در رابطه با اموال یتیمان است؛ حمایتی که خداوند غیر مستقیم بر یتیمان دارد.
دلسوزی که الله در حق یتیمان دارد پشتوانه و سرپرستی کردن از سوی الله…
و کلمه ی “فلیستعفف”در باب معاف شدن از مال یتیم آمده بر کسانی که خود وضع مالی خوبی دارند باید از استفاده از مال یتیمی که سرپرست آن هستند خود را معاف کنند.
۲-بعضی از گناهان مثل؛ تیمم بجای وضو وغسل درشرایط نامناسب که امکانش نیست خداوند آن گناه رامحو می کند که از آن می گذرد.
خداوند سخت نگرقته است؛ تیمم در شرایطی که آب نیست گناهی نیست چون ناچاراً به تیمم روی آوردیم.اما “العفو”برای همه ی گناهان نیست.
۳- در این آیه بخشیدن و عفو کردن خداوند برای انسانها هنگامی است که در موقعیت سختی قرار می گیرند که نمی توانند نماز بخوانند یا عبادتی انجام دهند. در چنین مواقعی هم خداوند راهی آسان (تیمم ) برای انسانها قرار داده تا به عبادت بپردازند.
خداوند برای بندگان خود که در موقعیت اجبار قرار گرفتن هیچ گونه سخت گیری نکرده است.
۴- دراین آیه بخشندگی خداوندبه وضوح بیان شده است واینکه خداوندراههایی رابرای بخشیدن بنده پیش روی اوگذاشته تابه هرطریقی ازخطایمان درگذردیااینکه مامرتکب گناه نشویم، فقط کافی است به آن توجه کنیم وخودرا ازگناه پاک کنیم وازاوطلب عفوکنیم.
۵- در این آیه آسان گرفتن خداوند و بخشش او نسبت به بندگانش بیان شده که انسانها برای انجام فرایض دینی دچار مشقت و سختی نشوند؛ و از طرفی راه بازگشت و توبه را برای گناهکاران باز گذاشته وآنها را به سوی خود فرا می خواند.
۶-نگذاریم محبت زیاد بعضی افراد ما رت از انجام کارهای خوب، طاعات و عبادات بازدارد.
۷- مواردى که در آیه/ ۴۳ سوره النساء بیان شده گاهى از بى توجهى و عدم امکانات… گاهى هم می لغزىم، نیازمند بودن ما را به خداوند گوشزد مى کند با وجود اشتباهات و گناهانمان وعده بخشش می دهد و آنها را مى پوشاند؛ نسبت به خطاهاى دیگران باید پوشاننده بود.
۸-الحمدلله خداوندذات مراطوری آفریده که ناخودآگاه خیلی زود بدیها رافراموش می کنم؛ واحساس می کنم این فراموشی وبخشش دست خودم نیست.ولی متأسفانه یک حس انتقام جویانه ای درمن هست که سعی می کنم کنترلش کنم.

۲ – آیا شما تا بحال دستورات آیه/ ۱۹۹ سوره الاعراف اجرا کردین نتیجه چه بوده؟
(خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِینَ) [۷:۱۹۹]
ترجمه: گذشت داشته باش و آسانگیری کن و به کار نیک دستور بده و از نادانان چشم‌پوشی کن.
۱.این آیه اگر چه رسول خدا را خطاب داده؛ اما برای جمیع خلق خدا بیان شده است.
آری اینگونه شده که در زندگی با آدم هایی که ادب و معرفت آنچنانی ندارند با احترام و ادب برخورد کرده باشم.جالب طرف، برخلاف شخصیتش بعد از اون بامن خیلی مؤدب شده. جالب اینکه شرمساری طرف رو می گیره و از اون به بعد بهتر میشه.
شده که کسی که صله رحم رو انجام نمی ده من میرم پیشش و اونجاست که یه حس آرامش و محبت و قشنگی طنین انداز دلم میشه.
شده که کسی چیزایی رو ازم دریغ می کنه؛ اما من متواضع و فروتن برخورد کردم و نتیجه ش رو خودم دیدم با لذت و شیرینی و حلاوتی که در دل خودم احساس کردم.
و متأسفانه شده که با بعضی ها مثل خودشون رفتار کنم.
جز عذاب وجدان و عصبی شدن و خراب شدن روحی ام هیچی نداره
۲. رفتار این دسته افراد از روی قصد وغرض نیست بلکه از روی نادانی است.
۳. بله، پیش آمده که کسی را از کار اشتباهش آگاه کرده ام وسعی کردم بارفتارم به اوبفهمانم که راه درست کدام است، بعضی موقع جواب داده وطرف مقابل خودش را اصلاح کرده وبعضی موقع متأسفانه نتیجه ای نداشته.
۴. خدا رو شکر مدتی هست وضع بخشش و گذشتم بهتر شده. موقعی پیش اومده برام که کسی حرف زور زده و بدقولی هم کرده و من در مقابل این بد قولی ضرری هم کردم، اگر چه اون موقع خیلی ناراحت شدم و خدا رو شکر، خودم را آروم کردم و وقتی مقابل طرف قرار کردم رفتارم طوری بود که احساس کردم طرف مقابل خودش شرمنده شد.
۵. بله تابحال انجام دادم؛ خودم آروم میشم که به خاطر الله گذشت کردم وپاداش خواهم گرفت. البته وقتی گذشت می کنیم طرف مقابل هم متوجه اشتباهش می شود.
وقتی به کارپسندیده فرمان می دهیم شاید طرف مقابل گوش ندهدیامسخره کندولی حداقل سعی می کند هروقت مراببیند به آن گناه روی نیاورد.
۶. خداوند در این آیه می فرماید: در دو حالت به نماز نزدیک نشوید. حالت اول؛ اگر مست باشید که این قبل از تحریم کامل شراب است. و حالت دوم؛ اگر جنب هستید که باید غسل کنید. حال اگر معذوریتی دارید که نمی توانید غسل کنید مثلاً مسافرید و یا بیمارید و یا آبی برای وضو و غسل نیافتید تیمم کنید. پس می بینیم خداوند بر بندگانش سخت نمی گیرد و آمرزنده و عفو است.
۷. تو اى مصطفى راه بخشش بگیر
بکن امر بر کار نیک اى بصیر
از آن جاهلان روى خود را بتاب
مینداز بیهوده خود را به تاب.
عفو و میانه روى را در پیش گیر، عذر مردم را بپزیر و بر آنان آسان بگیر، کارهاى نیکو و پسندیده فرمان بده و دنباله رو نادانان مباش.

۳ -آیا تا حال موردی پیش آمده که بدیهای دیگران طوری فراموش کنیم که از ذهن وخاطره ما محو شده باشد؟( نور آیه/۲۲ نمونه ای که قرآن ذکر کرده)
۱. پیش میاد که آدم فراموش کنه. و متأسفانه پیش هم میاد که ببخشه و حلال کنه؛ اما پاک نشه از ذهنش….
اما این آیه، تدبر خیلی قشنگی داره.منو به یاد کارای خودم میندازه.که هر بار که دلم شکست به خودم میگم خداوند با تمام عظمت و هیبت و فرمانروایی اش چگونه بخششی دارد. آن وقت من بنده ی ناصبورو خطا کار نبخشم؟؟؟؟؟
این کجا رسم انسانیت است؛ من می بخشم تا بخشوده بشم.
هر بار بخودم میگم؛ اگر من نبخشم و کینه بدل بگیرم بی شک خداوند هم از خطاهایم نمی گذرد پس می بخشم تا خداوند هم مرا ببخشد.
از این آیه درس بزرگی گرفتم که هرگز بخاطر خطاء اشتباه، یا حتی دشمنی یکی باخودم، از حقی که قبلاً برایش تعیین شده محرومش نکنم.
فقط بسپارمش به الله که او خود قاضی و حاکم بسیار مطمئن و قابل اطمینانی هستش که حق منو ضایع نمیکنه.
۲. شده که کسی رو راهنمایی کردم ولی نپذیرفته و با هم در ارتباطیم و رابطه خوبی هم داریم.
-چند سال پیش با یکی از همکارام بحث کردم ولی الان هیچ مشکلی با همدیگه نداریم و هر وقت هم همدیگه رو می بینیم بدون هیچ کدورتی با هم صحبت می کنیم .
۳. در این قسمت موردی برام پیش نیومده . همین یک مورد بود که تو شماره دو گفتم، که اون هم هنوز کامل از دلم پاک نشده به صورت کینه نیست ولی حسم بهش مثل اول نیست.
۴. خوشبختانه یامتأسفانه بدیهای دیگران رازودفراموش می کنم وبه دل نمی گیرم،گفتم متأسفانه؛ چون بنظرم یک وقتهایی بایدطرف مقابل متوجه بشه ومعذرت خواهی کنه وشده باکوتاه آمدن من دوباره اون اشتباه راتکرارکنه.
خوشبختانه درمقابل بدیهای دیگران عکس العملی که بعدپشیمان شوم انجام نمی دهم وبرایشان دعای هدایت می کنم.
۵. با گذشت زمان فراموش میشه ولی محو نمیشه؛ بستگی داره تا چه حد باشه بدی که در حقم کرده باشه.
۶. اعمال رفتار آنها را بازگو نکنیم و آنها را ببخشیم تا خداوند بخشنده ی مهربان نیز ما را ببخشد.
۷. چیزى محو نمى شه یه جایى از ذهنمون بایگانى مى شه با بخشش، آرامش درونى خودمون رو بیشتر مى کنیم. پاداش بخشش رو هم واسه خودمون رقم مى زنیم.

۴ – مهمترین فایده ی بخشیدن کامل بدیهای دیگران برای ما چیست؟
(إِنْ تُبْدُوا خَیْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَنْ سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ کَانَ عَفُوًّا قَدِیرًا) [سوره النساء : ۱۴۹]
کلمه “عفو” در روانشناسی، نگرفتن انتقام در برابر خطای دیگران توسط شخصِ قادری که حقّ انتقام گرفتن را دارد.
مهمترین فایده ی بخشش و عفو دیگران برای خود انسان این است که اگر کسی را عفو کنیم رنگ و بوی رحمانی بر روحیات ماگسترانیده می شود و اخلاقمان به صفات رحمانی نزدیکتر می شود چون که بعد از اینکه الله تعالی فرموده عفوکنید می گوید: “فان الله کان عفوا قدیرا”. پس اگر عفو کنیم خودمان خوی رحمانی می گیریم که باید شاکربود.
دراین آیه خداوند بندگان را از بدگوئى نهى می کند؛ چرا که جامعه حساس است و خداوند به فکر حفظ آبروى بندگان و جامعه اى بدور از تنش و بدگوئى هست باید زبان را حفظ کرد و همیشه جز سخن نیکو نگفت.
در آخر بندگان را به عفو و گذشت فرا می خواند با اینکه حق انتقام به آنان داده است و می توانند تلافى کنند؛ اما آنان را به گذشت که از اخلاق نیکو و صفت پروردگار است فرا می خواند.
اما پروردگار در ادامه به بندگانى که بر آنان ستم شده و به ناحق مورد بدگوئى و تهمت قرار گرفته اند براى اینکه داد خود را از ظالم بستانند در حدى که بر ایشان ستم رفته اجازه داده اند که تلافى کنند اما…
پس مهم ترین فایده ش آسودگی روح و راحتی وجدان و شادی ست که به ارمغان میاره.
وقتی که دارای قدرتی باشیم ببخشیم ارزش دارد.
ـ خب دیگه چه فایده ای غیر از آرامش حاصل از بخشیدنه؟
حداقل چیزی که بدست می آوریم آرامش خودمان است. اگر کسی را نبخشیم هر وقت به او و رفتارش فکر می کنیم بیشتر حرص می خوریم و خودمان اذیت می شویم.
عفو و گذشت از دیگران باعث رضای الله تعالى خواهد بود.
خداوند می فرماید: اگر ببخشید برشما بهتر است.
مهمترین چیزی که از گذشت نصیبمون میشه آرامش درونیست که تا تجربه نکنی نمیفهمی.
علاوه بر آرامشی که نصیبمون میشه شاید خداوند به واسطه همین بخشش بعضی از گناهان ما رو هم ببخشه.
چون خداوند هم از گناهان ما می گذرد؛ زیرا از گناه مخلوقش چشم پوشیدیم.
ـ خب وقتی الله “عفوا غفور” است معنیش چیه اگه ما عفو کنیم؟
یعنی صفتی از صفات الله تعالى رو در خودمون بوجود آوردیم:
«بخشیدن و گذشت کردن»
یعنی خداوند با آن بزرگی و عظمتش گذشت عفو داره پس چرا ما که بنده اونیم نداشته باشیم.
بخشش و غفران الهی شامل حال ما هم میشه
چه جالب! ذکر عفو با قدرت توسط الله، احساس انتقام که در فکر آدم باشه آدم دچار مریضی میشه؛ ولی عفو باعث آرامش روح و سلامتی جسم میشه.
اره آرامش هدیه ای از جانب الله که نصیب هر کسی نمیشه افراد خاص هستند.
همیشه گفتن، بخشش از بزگان است…
و اما چرا گذشت؟ وقتى ما بدى را با بدى جواب بدیم چه بسا مشکل حل نشود و این علاوه بر کینه و کدورت بیشتر مشکل ریشه دارتر و این اخلاق در جامعه نهادینه میشه. اما وقتى بدى کسى را با گذشت و نیکى پاسخ بدیم هم طرف اصلاح میشه هم جلو شیوع اخلاق ناشایست گرفته میشه و هم خود انسان به آرامش میرسه.
ولی مسأله مهمتر اینکه، ما چقدر گنهکاریم وکم کاری می کنیم؟؟؟؟
چیزی که خیلی لازم داریم در جایی که نمی گذرد عفو خداوند از گناهان وپاک شدن در قیامت.
خداوند بلند مرتبه صفت عفوش را انسان ها به مقادیر متفاوت قرار داده؛ در مادران عفو و گذشت را بیشتر قرار داده است.
وقتی گذشت نداشته باشیم از هوای دل تبعیت کردیم و تبعیت کردن از هوای دل انسان رو به راههای خطرناکی مثل کبر و غرور میکشونه.
دقت کردین وقتی کسی کینه ای باشه جلو دیگران حرکات و افعال و اقوال ناشایستی هم میزنن که بی شخصیتیه.
وقتی از بدیهای کسی بگذری وجدانت آرومه ویک خوشحالی بی وصفی در انسان بوجود میاد؛ چون گفتن لذتی که در گذشت هست در انتقام نیست .
مانند گذشت مادران در مقابل خطا های فرزندانشان به نظرتان این
گذشت ها لازم است؟
این حتماً، البته نه همیشه؛ چون جنبه تربیتی اون از بین میره یعنی؛ نباید از گذشت سوء استفاده بشه ولی برای بچه ها معمولا رحم مادری اجازه نمیده که نبخشی.
بیشتر عفو برای کسی که میتونی نبخشی.
من وقتی کسی را می بخشم احساس آرامش وصف ناپذیری می گیرم
گذشت وقلب رحیم داشتن خیلی خوبه والحمدلله کینه ای نیستیم. پس بعضیها هم اگربدی کنن و چیزی نگی؛ بهشون روبدی، بدتر مغرور میشن ومیگن همه از من میترسن وکسی جرأت نداره باهام بدرفتاری کنه.
گذشت و عفو خداوند به پهنای آ سمان ها و زمین است.
ما انسان ها باید آ نقدر هوشیار باشیم که راه صواب و خطا را در نوع گذشت بشناسیم.
واقعاً هر کسی اونو تجربه کرده میدونه چه لذتی داره وبهتر از اون؛ این لذت وامید به اینکه الله هم به او آسان میگیره ومی بخشدش
اگر طرف منصف باشه در مقابل گذشت ما شرمنده میشه
وقتی آدم واسه بدیهای دیگران بهانه بیاره تا کینه ای در دل ایجاد نشه خود بخود عفو بوجود میاد.
فقط یه چیز بگم همیشه میگن اونو ببخش تا خودش شرمنده بشه؛ نکنه بخشش ما از اینو باشه.
برای من خیلی فرق نداره طرف چه برخوردی داره می بخشم به این امید که دیگران هم من را ببخشند.
در این دنیا همگی به آرامش احتیاج داریم و وقتی میدونیم هیچ کس کامل نیست از جمله خودمون؛ پس از دیگران گذشت کنیم تا اونها هم از ما گذشت کنن و آرامش داشته باشیم.
پس مهم ترین نوع عفو و بخشش اونیه که ببخشی تا خدا ما رو ببخشه؛ به هدف جلب رضایت الله متعاله که قطعاً وقتی خدا رو راضی کردیم بنده ها خود به خود راضی میشن.
این روش رو خودم امتحان کردم قبلش بعضاً به دلم سنگینی می کرد ولی بعدها بهانه آوردم خیلی احساس سبکی می کردم اصلاً ذهنم مشغول نمیشد.
آره یک نفر راضی کردن خیلی آسونتره تا هزاران نفر.
یکی از بابام پرسید یه موقع این قدر کمک مردم میکنی چه مالی، چه به طریق دیگه. اما می بینی که دارن پشت سرت حرف در میارن در حقت نامردی میکنن در این جور موقع باید چکار کرد.
بابام بهش گفت گذشت از هم چیز بهتره هم واسه خودت هم برا طرف.
حالا سوالی دارم معنی عفو یعنی پاک پاک بشه اون اثر.
ـ شده کسی بدی کرده باشه وشما یادتان رفته باشه؟
در برابر عفو و گذشت خداوند تنها باید شکرگذار باشیم و او را عبادت کنیم.
۵۲/ بقره:
(ثُمَّ عَفَوْنَا عَنکُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِکَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ) [۲:۵۲]
ترجمه: سپس از شما در گذشتیم و بعد از آن (توبه کردید و شما را آمرزیدیم) شاید سپاسگزاری کنید (و در برابر عفو و فضل خدا، تنها به عبادت او بپردازید).
شاید بعضی وقتها که ببینمش خطایش به ذهنم خطور کند اما الحمدلله زود یادم میره.
بخشیدیم ولی بعضی وقتها یادمون میاد؛ البته کینه ای ندارم.
واقعاً بوده که بدیها رو ببخشم وقتی رضای الله تعالى رو در نظر بگیریم قطعاً میتونیم.
من وقتی می بینم خطا شون یادم نمیاد؛ اما وقتی تنهام دارم فکر می کنم به ذهنم میاد.
من راستش میگم اونجور که از ذهنم پاک شده باشه نه ولی کینه اش به دل ندارم. وباهاش قهر نکردم ووقتی همدیگه رومی بینیم مثل دوتا دوست بهش محبت می کنم.
واقعاً سخته گفت که پاک پاک میشه.
خداوند اینطوری اگر عفو شامل کسی بشه هیچ اثری باقی نمیذاره.
فکر نکنم دست خود انسان باشه چون نمیخوای یادت بیاد ولی نا خود آگاه میاد تو ذهن ولی به خدا پناه می برم.
خدا کنه همیشه عفو به معنای واقعیش عملی کنیم.
اکثراً ما از صفت غفران استفاده می کنیم یعنی می پوشاند تا پیدا نشه اون بدیها.
پاک نمیشه مثل اثر میخ بر دیوار.
اما با در برخورد سعی می کنم نشون بدم که دوستش دارم؛ وبا او تعامل خوبی داشته باشم.
ولی جالبه اگه تمرکز نکنیم و برای بدیهای دیگران بهانه ودلیل بیاریم که عمدی نبوده شاید ….اینطوری اصلاً نمی مونه.
به نظرم توی بدیهای جزئی و ناچیزه میتونه عفو باشه؛ ولی گاهی کسی بهت ظلم میکنه سخته پاک پاکش کنی و اون وقت می پوشونیش.
این گفته ی یکی از بزرگان است در نصیحتش به فرزند که مواظب رفتارت باش….
بعضی موقع بعضیها از روی لجبازی وبه عمد برات حرف و حدیث درس میکنن که نمیشه فراموش کرد با این که واقعاً تورا میشناسن و میخوان که در بین مردم خرابت کنن.
مگر اینکه خیلی کم رنگ باشه که زود پاک بشه.
من بعضی وقتها حق عزیزانم مثل مادر وپدرم نمی تونم فراموش کنم وهرکس بهشون بدی کنه داغی به دلم زده که خیلی سخته پاک پاک بشه.
واقعاً هر کسی خودش در شرایطش واقع شده باشه میتونه بگه میتونم کامل ظلم و فراموش کنم یا نه. حالا همه ی ظلمها هم مثل هم نیستند.
ولی حق خودمو راحت تر می گذرم.
پس:
۱.مهمترین نتیجه عفو خداوند است نسبت به ما؛ خدا بهمون این قدرت بده که همیشه ببخشیم وهمه چیز به همه کس سخت نگیریم.
واقعاً منم اکثراً نمیذارم روی روحیه ام زیاد تأثیر بذاره میگم همه ما اشتباه می کنیم هرکسی طرز فکری داره وهرکسی طبق نظرخودش داره کارخوب انجام میده؛ هرچند برای من نوعی نا خوشایند باشه باید تفکرمون تغییر بدیم تا بدیها مثل اثر مداد برکاغذ باشه.
ولی هر چیزی را تو روح و روانمون بکاریم و آبیاریش کنیم همون کم کم بزرگ میشه؛ پس از اول عفو و بخشش رو بکاریم و عملیش کنیم.
۲. علت اینه که بیشتر در گناه غوطه ور شوند وناگهانی خداوند آنها را با عذابش فرا گیرد.
۳.به نسبت افراد که کسی که از اشتباهش نسبت به ما پشیمان شد از اشتباهش چشم پوشی کنیم وآن را فراموش کنیم. به نسبت خالق اینکه از گناهان واشتباهاتمان پشیمان شویم و پیوسته طلب عفو کنیم از او تعالی و سعی کنیم هرگز آن را تکرار نکنیم.
تازه میگه دنیا همینه گاهی سختی وگاهی راحتی؛ اصلاً نمدونن چرا؟!

۵- آیا تا بحال دیدی برای کسی که در خطا وگناه است بعد از مشکلات ومصایب زندگی اش پر از نعمت وخوشی گردد؟ به نظرتان علت چیست؟ (اعراف ۹۵ نمونه ای از مثال است)
(ثُمَّ بَدَّلْنَا مَکَانَ السَّیِّئَهِ الْحَسَنَهَ حَتَّىٰ عَفَوْا وَقَالُوا قَدْ مَسَّ آبَاءَنَا الضَّرَّاءُ وَالسَّرَّاءُ فَأَخَذْنَاهُمْ بَغْتَهً وَهُمْ لَا یَشْعُرُونَ) [سوره اﻷعراف : ۹۵]
انسانها تا در ناز و نعمت هستند خدا رو فراموش میکنن ولی همین که دچار مشکلی شوند نور فطرت درونشون بیدار میشه.
یعنی به راه راست هدایت بشه؟
خداوند از همه طریق بنده هاش امتحان میکنه.
اره ممکنه این تنگنا نقطه عطفی در زندگی شخص بشه.
امکان هدایت یا گمراهی بیشتر هر دو هست و این یک نوع مهلت و امتحان دیگری است.
با گذشت از دیگران زمینه ی بخشش الله تعالی رو فراهم آوردیم.
بحث اینکه فردی همینطور غرق در گناه وظلم و….باشد اول سختی براش پیش میاد تغییر نمی کنه؛ بعد نعمت زیاد، بازم تغییر نمی کنه.
چون که توی دنیا غرق شدن و از آخرت غافل.
بیشتر از پیش در غفلت و گناه غوطه ور میشن.
اینا کسانی اند که خداوند نه اینکه بخشیده باشه؛بلکه به حال خودشون رهایشان کرده.
خداوند چنان مهلت بهشون داده که دیگه جای بهانه ای نمونه: «اللهم احسن عاقبتنا»
ولی بعضیا هم درس می گیرند از سختی و ممکنه زندگی شون دگرگون بشه.
خداوند فرموده: هرکس رابخواهم به راه راست و هرکس را بخواهم به گمراهی هدایت می کنم.
بله خداوند فرصت می دهد.
باید انسان خیلی متفکر باشه وبدونه این سختیها وراحتیها از کجاست وچرابه این دسته هم فرصت می دهد و هشدارشان می دهد ولی وقتی هدایت نشوند دیگه به حال خود رها می شوند.
خداوندبعد از گناه بنده اش؛ اول سختی می دهد تا اینکه متوجه خطاهایش شود و تضرع پیشه کند واگر پیوسته به گناهان ادامه داد پس او در خوشی غرق می کند تا بیشتر کند و به یکباره وناگهانی او را با عذابش درگیر کند(قانون استدراج)
همیشه هر وقت مشکلاتی وارد زندگیمان شد برگردیم یکی از علتها؛ علامت قرمزی است که حواسمون به کارها وافکارمون باشه.
برای اینکه مؤمن کاملی شویم باید نفس خود را تربیت نماییم تا با هر موقعیتی و در هر شرایطی از خدای خود راضی باشیم. بهتر اینه دیدگاه خودمونو تغییر بدیم که چرا من این را ندارم فلانی داره….
من خودم وقتی گناهی را مرتکب می شدم بعدش همیشه مشکلی در زندگیم پیش میاد.
و از این موضوع خوشحالم چون می فهمم که خدا حواسش به من هست.
«و ما اصابکم من مصیبه فبما کسبت ایدیکم و یعفوا عن کثیر»
ولی به نظر من هر مشکلی و سختی نشانه گناه نیست.
من حتی شده در اثر بی دقتی خودم دستم را بریدم ولی با خود گفتم این در مقابل اون…
بله درسته هر مشکلی هم از گناه نیست.
بعضیها وقتی مشکلی براشون پیش میاد میگن نمی دونیم چه گناهی کردم که این مشکل برام پیش اومده.
حتماً خیری در هر کار نهفته است.
هر مشکلی نشانه گناه واشتباه خود انسان است اما گناه کوچک وبزرگ هست؛ اشتباه به نسبت خود یا به نسبت دیگران صورت می گیرد.
پادشاهان و حکومت رانان ظالم مثال بارزی برای این مطلب هستند.
واین یعنی الله چراغ اتومات حساس به گناه برای ما قرار داده سریع آژیر بزند وخبر دار شویم. دقیقاً مثل تب که نشون از التهاب و باکتری در بدن است.
که اگر ریشه یابی بشه در ابتدا انسان های مبتدی و کسانی بودن که در سختی به سر می بردند.
آن سختیها مد نظر نیست.
یا همان تازه به دوران رسیده ها که وقتی به پست و مقام میرسن خودشان رو فراموش می کنن و پاک غرق در خوشی ها و دنیا می شوند.
امتحان و ساخته شدن برای مراحل بالاتر از جمله موارد سختیها وهمچنین از بین بردن گناهان.

۶- از نتایج قبول توبه و پشیمانی پاک کردن آن گناه است از بنده اولاً وظیفه ما به نسبت افراد چیست؟ ثانیاً به نسبت خالق؟
الله تعالى به ما امر میکنه “فاعفوا و اصفحوا”.. پس باید اطاعت شود
به نسبت افراد، پاک کردن کینه و ناراحتی و بدیهایشان از وجودمان و درونمان و به نسبت الله متعال، طلب عفو و غفران از او به خاطر خطاها و گناهانمان.
به نسبت خالق در همه احوال استغفار کنیم تا گناهان ما را ببخشد.
چه جالبه دعای رسول الله (صل الله علیه وسلم):«اللهم انک عفو تحب العفو فاعف عنا»
به نسبت افراد همانطور که دوست داریم خالق ما را ببخشد ما نیز بخشنده باشیم.
الله هر صفتی داشته باشه دوست دارد بنده اش به آن مزیّن شوند.
سعی کنیم بیشتر دعا کنیم گناهانمان را عفو کند.
وظیفه ماست که بعد از توبه، دیگر به سوی بدی و بد بودن روی نیاریم و از خداوند عاجزانه بخواهیم که ما رو مورد عفو و بخشش خودش قرار بده.
امیدواریم بتونیم طوری فکرمان نسبت به خطاها وبدیهای دیگران تغییر بدیم که مثل اثر مداد بر کاغذ باشد تا سریع بتونیم پاکش کنیم.
یا الله! توفیقم ده تا مورد عفو ویژه خودت قرار بگیریم.
اهل این خونه با خانواده هاشون والدینشان مورد عفو ومغفرت خاصت قرار بده.
باید مثل دریا باشیم در بخشش و فراموش کردن خطاهای دیگران.
باران هر چقدر هم شدید باشد نمی تواند شوری دریا را تغییر دهد.
دلتون همچون دریا پر از شور و شوق و بخشندگی.
یک قاعده اساسی برای شاد زیستن :
دو چیز فراموش کن:
بدیهای دیگران وخوبی های خودت
دو چیز فراموش مکن:
خوبی های دیگران وبدیهای خودت.
دوست خوب غمها را از بین نمی برد اما کمک می کند؛ با وجود غمها محکم بایستیم.
درست مثل چتر خوب که باران را متوقف نمی کند، اما کمک می کند آسوده زیر باران بایستیم . . .
دوست داشتن را باید گفت.
(ویکتور هوگو)