۱ – آیه/ ۴۰ توبه کلمه العلیا برای چه منظوری آمده وچرا؟
إِلاّٰ تَنْصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اَللّٰهُ إِذْ أَخْرَجَهُ اَلَّذِینَ کَفَرُوا ثٰانِیَ اِثْنَیْنِ إِذْ هُمٰا فِی اَلْغٰارِ إِذْ یَقُولُ لِصٰاحِبِهِ لاٰ تَحْزَنْ إِنَّ اَللّٰهَ مَعَنٰا فَأَنْزَلَ اَللّٰهُ سَکِینَتَهُ عَلَیْهِ وَ أَیَّدَهُ بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْهٰا وَ جَعَلَ کَلِمَهَ اَلَّذِینَ کَفَرُوا اَلسُّفْلىٰ وَ کَلِمَهُ اَللّٰهِ هِیَ اَلْعُلْیٰا وَ اَللّٰهُ عَزِیزٌ حَکِیمٌ ﴿۴۰﴾توبه
۱. العلیا با عظمت و بزرگ (در اینجا پیروزی همیشگی خداوند به پیامبران و مؤمنان بعد ازسختی و توکل بر خدا).
هنگامی که مشرکان مکه پیامبر را از مکه بیرون کردند، پیامبرهمراه با دوستش ابوبکربه غارثورپناه بردند دراین مدت ابوبکرازاینکه به پیامبرضرری برسد می ترسید و نگران بود دراین موقع پیامبر به ابوبکر گفت: نترس که خداوند بزرگ با ماست او ما را از خطرات حفظ می کند و ابوبکرهم با ایمان راستین به الله آرام گرفت و تمام مشکلاتشان به پایان رسید.
هنگامی که درموقعیت غم یا نگرانی قرار گرفتیم فقط باید با ایمان کامل و خالصانه به خداوند بزرگ تکیه کنیم و بر او توکل کنیم وخداوند را درهرموقعیت ناظرخود ببینیم و در این موقع است که مورد لطف خداوند قرار می گیریم و آرامشی وجودمان را فرا می گیرد وبنا به حکمت خداوند غم هایمان به شادی تبدیل می شوند.
۲. هنگامی که مشرکان پیامبررا ازمکه بیرون کردند و همراه حضرت ابوبکر درغاربود به حضرت ابوبکرگفت: غم مخورخدا با ماست و خداوند آرامش را براو فرستاد و با لشکرهایی که آنها نمی دیدند یاریشان کرد. و گفتار و هدف کافران را پایین قرار داد یعنی گفتارشان به حقیقت نمی پیوندد وآیینشان ارزشی ندارد اما سخن الله و آیینش و دینش بالا و پیروز است و به حقیقت می پیوندد.
۳. پس ازاینکه کافران برای قتل پیامبر تمام تلاش خود را کردند و شکست خوردند وپیامبر با یاری خدا نجات پیدا کرد و این یعنی سخن و وعده خداوند حق است وبرترین سخن هاست؛ پس کتابی که از جانب پروردگار ماست چیزی جز حق و راستی نیست وبرنامه ای منظم برای رستگاری ماست.
۴. اگرما بندگان خدا واقعاً واز ته قلبمان به خدایمان ایمان بیاوریم آنچه که می خواهیم پیش می آید آن چنان که پیامبرمان به ایشان ایمان داشتند وهمه جا توانستند از دست دشمنانشان درأمان بماند.
ما باید بدانیم که وعده خداوند حق و حقیقت است و سخنانشان همیشه و پیوسته بالاترین سخنان بوده وهست.
۵. کلمه “العلیا” برای تأکید بزرگی خداوند آمده است، زیرا بزرگواری وعظمت الله همیشگی است.
همانگونه که درغارپیامبرراهمراهی کرد؛ درجنگها ودرطول زندگی نیزازاومراقبت وهمراهی کرد وباتوانایی خودفرشتگانی را مأمورمحافظت ازپیامبرنمود.
۶. اگر او[پیامبر] را یارى نکنید، قطعاً خدا او را یارى کرد: هنگامى که کسانى که کفر ورزیدند، او را[از مکه ] بیرون کردند، و او نفردوم ازدو تن بود، آن گاه که در غار[ثور] بودند، وقتى به همراه خود مى گفت: «اندوه مدار که خدا با ماست.» پس خدا آرامش خود را بر او فرو فرستاد، و او را با سپاهیانى که آنها را نمى دیدید تأیید کرد، و کلمه ی کسانى را که کفر ورزیدند پست تر گردانید، و کلمه خداست که برتر است، و خدا شکست ناپذیر حکیم است. (۴۰)
اینجا کلمه العلیا آمده تا بگوید: لا اله الا الله
برتر و پیروز تر ازهر چیزی قرار داده خداوند یزدان…
یعنی آیین توحید بالاترین آئین است.
وبوسیله ی آن عزت و سرافرازی مسلمانان را فراهم ساخت وشرک و مشرکین را پست و ذلیل کرد. چون خداوند توانا وغالب است ومغلوب نمی شود. وهرچه را که انجام می دهد مصلحت و حکمتی درآن مقرراست.
۲ – تدبر خود را از آیه الکرسی بنویسید؟
اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ اَلْحَیُّ اَلْقَیُّومُ لاٰ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاٰ نَوْمٌ لَهُ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ مَنْ ذَا اَلَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مٰا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ مٰا خَلْفَهُمْ وَ لاٰ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّٰ بِمٰا شٰاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ وَ لاٰ یَؤُدُهُ حِفْظُهُمٰا وَ هُوَ اَلْعَلِیُّ اَلْعَظِیمُ ﴿۲۵۵﴾
ترجمه: خداست که معبودى جز او نیست؛ زنده و برپادارنده است؛ نه خوابى سبک او را فرو مى گیرد و نه خوابى گران؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آن اوست. کیست آن کس که جز به اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟ آنچه درپیش روى آنان وآنچه درپشت سرشان است مى داند. و به چیزى ازعلم او، جزبه آنچه بخواهد، احاطه نمى یابند. کرسى اوآسمانها و زمین را دربرگرفته، و نگهدارى آنها براو دشوارنیست، و اوست والاى بزرگ. (۲۵۵)
۱. آیه الکرسی را اگر با تفکر بخوانیم یکی ازآیه های پر محتوا و تاثیر گذار آیه های قرآنی است.
دراین آیه به یکتا بودن خداوند، زنده جاوید و نگهدارنده جهان و گرداننده اُمورواحاطه داشتن آنچه درآسمان و زمین است و اطلاع داشتن ازگذشته و حال وآینده ما وداشتن علم و دانش بی کران و بی پایان وفرمانروایی آسمان و زمین به آسانی و بلند مرتبه و سترگ بودن الله اشاره شده که هر کدام از اینها جای تفکر و تأمل دارد.
۲.غیراز الله معبودی نیست پس همه ما باید برای عبادت و نیایش به درگاه او روی بیاوریم.
او همیشه بیداراست وهیچ گاه خواب سبک و سنگینی او را فرا نمی گیرد و لحظه ای ازتدبیر جهان غافل نمی ماند.
در روز قیامت شفاعت کنندگان فقط به اذن و اجازه او شفاعت می کنند پس شفاعت آنان ازمالکیت مطلقه خداوند کم نمی کند.
خداوند ازهرچیزی که پیش روی و پشت سربندگان باشد آگاه است یعنی؛ گذشته و آینده درپیشگاه او یکسان است.
هر مقداری که او بخواهد علمش را دراختیاربندگان قرار می دهد وعلم ودانش دیگران پرتویی ازعلم بی پایان و نامحدود اوست.
اوست که برآسمان ها و زمین حکومت می کند وهیچ گاه از نگهداری و حکومت کردن برآنها خسته نمی شود.
برای الله اسم “العلی” همراه با “العظیم” آمده است به معنای بالا و و با عظمت یعنی کسی که صفاتش قابل درک نیست وعقل از بزرگیش درحیران است.
کلمه الله منظور حق وسخن وقرآن الله است بالاتراز هرکتاب و حکمتی است.
پس چرا دل به کتب مختلف مذهبی وچه بسا گمراه کننده ببندیم درحالیکه خداوند برایمان راه حق که والاست فرستاده !؟
ابتدا در قرآن که استدلال برحقانیت و جدایی حق ازباطل است چنگ بزنیم که قرآن پایه است وتا پایه قوی نباشد نمی توانیم حق را بشناسیم وببینیم.
خداوند است که هیچ معبودی جزاو نیست یعنی؛ باید فقط الله راعبادت کنیم وبندگی اش بکنیم.
بیشتر آیه الکرسی هشدارشرک است؛ مبادا مشرک باشیم وبجز الله معبودانی داشته باشیم که درقیامت هیچ شفاعت کننده ای نیست مگربه اجازه ی او. وخداوند عادلانه قضاوت خواهد کرد.
۳. به راستی که معبود به حقی نیست جز الله، زنده و پایداراست و دچارخواب نمی شود و کسی نزد او سفارش و شفاعت نمی کند و برای اوست پادشاهی زمین وآسمان و آنچه درآن است و کسی ازعلم بی انتهایش خبرندارد و محافظت از زمین وآسمانها ومخلوقاتش برایش سخت و دشوار نیست و والا و بلندمرتبه و بزرگ و چنین پروردگاری شایسته ستایش است.
۴.آیه الکرسی یکی از پرعظمت ترین و پرمحتوا ترین وبرترین آیه از آیه های قرآن هست .
دراین آیه به عزوجل بودن الله اشاره دارد؛ اشاره به اینکه مقام ومنزلت الله برابر با هیچ کس نیست.
اینکه الله ازهمه اُمورات بندگانش باخبراست چه گذشته، چه حال و چه آینده.
وحتی اینکه اُمور دنیا و آخرت به دست اوست وهیچ وقت خسته و ناتوان نمی شود.
واینکه چنان علم و قدرتی دارد که علم بندگانش تنها پرتویی ازعلم بی پایان اوست.
او چنان برتری و بزرگی دارد که ما بندگان او حتی قادر به توصیفش هم نیستیم.
۵.خداوندباعلم بی پایانش فرماندهی آسمان ها وزمین را دربرگرفته است و زمانی که به این صفات خداوند ایمان کامل داشته باشیم هیچ دغدغه ای برای زندگی نداریم ومی دانیم کسی هست که همیشه بیداراست وازما مراقبت می کند، کسی که ازاتفاقات گذشته وآینده آگاه است واگرخود وزندگی خود را به اوبسپاریم بهترینها را به ما می دهد.
خودم به شخصه با آیه الکرسی آرام می شوم هروقت جایی می روم یا برای انجام کاری، آیه الکرسی می خوانم وباتوکل به خدا کارهایم را انجام می دهم چون ایمان دارم خداجون خودش همه چیز روبخوبی پیش می بره، یجورایی احساس اطمینانه.
۷. دراینجا می خواهم ازخدایی بگویم که، خدایی را خوب می داند و برمن و جهانیان خدایی می کند…
همان خدایی که یگانه و یکتا و تک و واحد است.
همان خدایی که برآورنده ی نیازتمام نیازمندان است
همان خدایی که حیات کامل دارد و مرگ و نیستی بر او راهی ندارد.
همان خدایی که با علم و رعایت و درایت وعنایت و حمایت به تدبیراُمور دنیا وآخرت می پردازد.
همان خدایی که اینجا هست وآنجا هست وهمه جا هست. هر چه در زمین و درزمان هست. هرچه درآسمان و کهکشان هست. همه ملک اوست و درزیر قدرت و قهر او قرار دارد.
همان خدایی که آن قدر با عظمت وبا جلال و کبریاست که هیچ کسی به خود جرأت نمی دهد نزد او شفیع احدی شود مگر فقط با اجازه ی الله متعال…
می خواهم بدون قلم بنویسم این همه جلال و کبریا را…
می خواهم بدون صدا فریاد بزنم این فضیلت و برتری را…
می خواهم از خدایی بگویم که خدای من است. بزرگ من است؛ فرمانروای من است و چه زیبا فرمانروایی می کند
همان خدایی که علم و آگاهیش به تمام کائنات محیط است و هرآنچه دردنیا قراردارد و هرآنچه درآخرت …هرچه آشکاراست وهرچه پنهان، همه برایش واضح و قابل مشاهده است.
همان خدایی که عرش ملکوتیش بس فراخ و گسترده و وسیع است که آسمانها و زمین را فرا می گیرد. و حفظ و نگهداری هردو جهان برایش سنگین نیست و او را درمانده و ناتوان نمی کند.
همان خدایی که کسی مجبور نمی شود به او ایمان بیاورد بلکه با شنیدن صفاتش همگی عاشق او می شوند و همه از عشق رو بسوی او می آورند…
همان خدایی که هر کس به او توکل کند می دانم که به محکم ترین و قوی ترین وسیله دست آویخته و دیگر نیازی به هیچ کس ندارد.
من ازخدایی می گویم که خدای من است؛
وبا افتخار سرود زیبای الوهیتش را می سرایم و برنقش جهان فریادی میکشم به رنگ همه ی خوبی های خدای خودم…
آن خدایی که یار و یاور و حامی مؤمنان است.
آن خدایی که ناجی ما ازتاریکی کفر و گمراهی است.
آن خدایی که صدایم را می شنود و از ندای درونم آگاه است…
خداوندا! با تمام تار و پودم
با تمام واژه به واژه ی غزلهایم
با تمام فریاد و صدای درونم
می خواهم بگویم می ستایمت. آنقدر می ستایمت تا تمام واژه هایم سر به سجده ی تو برند.
۳ – چرا آیه الکرسی با دو اسم العلی العظیم خاتمه پیدا کرده است ؟
به نظرتون چه وقتهایی بیشتراین بزرگی حس می کنیم؟
شما تا حالا دریا رفتی؟
من دریا رفتم و وقتی پا گذاشتم دریا آن چنان احساسی بهم دست داد که ازعظمت الله متعال گریم گرفت.
خودم هروقت میرم دریا تازگی خاص خودش برام داره؛ دلم پرمیشه ازعظمت و بزرگی وقدرت الله؛ کل آیه ازحکومت وقدرت اومی گوید واین اثبات می کندکه دربرابرهمه ی معبودانی که بت پرستان اله خود قرارمی دادند برتراست.
نام العلى خداوند مانند ذاتش سترگ و والاست آنقدرکه عقل محدود انسان قائل به درک این عظمت و بزرگى نیست، وما هربزرگى را تجسم کنیم ازقبیل اقیانوسها و آسمانها و … در مقابل والائى و بزرگى الله ناچیزند و تنها این والائى مخصوص الله است و بس.
منم واقعاً احساس خیلی عجیبی بهم دست میده.
وقتی دربرابرمشکلات زندگی احساس عجز می کنیم و هیچ کاری ازدست هیچ کسی برنمیاد و فقط فقط از خدا کمک میخوام .
وقتی با دلی پاک با خضوع و خشوع برای خدا سجده می کنیم .
آره وقتی آدم فکر میکنه این اقیانوس عظیم یکی از شاهکارهای خلقت خالق است قدرت وبزرگی صاحبش تجلی میشه.
در هواپیما درآسمون آیا لحظاتی فکرکردین کجایین وچه کسی این قدرت به انسان داده؟
من یه سوالى ذهنم را مشغول کرده که اقیانوسها و آسمانها خیلى بزرگ هستن یا ما خیلى کوچیک هستیم؟
بارها وبارها خداوند خودش را معرفی کرده به خلقت زمین وآسمانها و….
این آیه نشان دهنده عظمت وقدرت ذات لایزال خداوندی است.
خیلی نیازاست این عظمت دردلمان پربشه
عظمت خداوند لرزه به دل می ندازه.
آره ولی ماهم تا کوچکترین مشکلی برامون پیش میاد اولین کلمه یا خدا است.
یا در شبی که آسمون صاف است به اون همه ستاره وسیاره فکرکردیم که این جزیی ازآسمونهاست.
بخواهی فکر کنی انتهای این آسمونهاست به کجا ختم میشه انسان مغزش …..
من خیلی زیاد برام پیش اومده که دستم ازهمه جا بسته است و فقط و فقط ذات خودشه که آرومم می کنه.
آره منم به این عظمت که فکر میکنم ذهنم خیلى جاها میره که جوابى براش ندارم یه وقتهایى احساس میکنم دارم گمراه میشم.
گاهی ترس عجیبی تموم وجودم رخنه می کنه و با زاری به عظمت خودش پناهنده میشم و با ترس میگم خدا رهام نکن من نمیتونم.
شده وقتی به بزرگی وقدرتش فکرکنید دلتون بلرزه واشک درچشماتون حلقه بزنه؟
اره همیشه.
خیلی زیاد شده.
فکر می کنم با این همه نعمت چگونه شکرش به جا آورم.
آره خصوصاً وقتی گناه می کنم وبعد پشیمون میشم؛ و توبه می کنم. وخجالت میکشم وازخودم بدم میاد.
و فکرمی کنم هرچه توبه کنم خدا نمی پذیره.
و اون لرزش و چشم خیس آن چنان آرامش داره که نگو.
یکبار دیگه آیه الکرسی با کمی تدبربخونیم چرا آخرش فرمود وهو العلی العظیم؟
(اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ اَلْحَیُّ اَلْقَیُّومُ لاٰ تَأْخُذُهُ سِنَهٌ وَ لاٰ نَوْمٌ لَهُ مٰا فِی اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِی اَلْأَرْضِ مَنْ ذَا اَلَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ یَعْلَمُ مٰا بَیْنَ أَیْدِیهِمْ وَ مٰا خَلْفَهُمْ وَ لاٰ یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلاّٰ بِمٰا شٰاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ وَ لاٰ یَؤُدُهُ حِفْظُهُمٰا وَ هُوَ اَلْعَلِیُّ اَلْعَظِیمُ) ﴿۲۵۵﴾
ترجمه: خداست که معبودى جز او نیست؛ زنده و برپادارنده است؛ نه خوابى سبک او را فرو مى گیرد و نه خوابى گران؛ آنچه درآسمانها وآنچه درزمین است، ازآن اوست. کیست آن کس که جزبه اذن او در پیشگاهش شفاعت کند؟ آنچه درپیش روى آنان وآنچه در پشت سرشان است مى داند. و به چیزى ازعلم او، جزبه آنچه بخواهد، احاطه نمى یابند. کرسى اوآسمانها و زمین را دربرگرفته، ونگهدارى آنها براو دشوار نیست، و اوست والاى بزرگ. (۲۵۵)
۱-با این دو اسم خاتمه پیدا کرده چون داره توضیح میده خدای شما این چنین خدایی ست.
و تنها اوست که والا و بزرگ و باعظمت و با هیبت است.
و این علی العظیم شاید استدلالی است برای فهم بیشتر ما برشناخت الله متعال.
میخواد بگه که مالک حقیقی خداوند هست وکل دنیا و آخرت زیرسلطه اوست وهدایتش میکنه.
خداوند درآخر این آیه این نام العلى العظیم را متذکر می شود تا بلندى و جاه و جلال و شوکت وعظمت خود را متذکر شود؛ وبه ما بفهماند که هرکه خود را ذره اى داراى این صفت بداند دربرابر بزرگى او خوارو ذلیل می شود، وهمه ى بزرگیهایى که ما می بینیم ذره اى از والائى او را نشان می دهند؛ شاید از ذره هم خیلى کمتر
احسنت بعد از صفات خیلی مهمی همچون
الحی
القیوم
لا تأخذه سنه ولا نوم
وله ملک السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ
و…
اینها از آن پروردگاری است که رفعت وعظمتش عقلها را حیران کرده وبالاتر ازخودش وجود ندارد.
پس چون خداوند درابتدای آیه خودش معرفی کرده بعد آخرآیه گفته این خدا شایسته این صفات خدایی است که علی باشه.
۴- در چند جای قرآن که بحث از حق وباطل است آیات را با “العلی الکبیر” ختم کرده به نظرشما آیا برتری وعلو بودن دین حق، سخن حق، موضعگیری حق در جامعه ظهور پیدا کرده؟
درجامعه ى امروز ما که بندرت. اما در جوامع مسلمانان واقعى شاید.
در واقع طبق آیات قرآن همیشه حق پیروز و بزرگتر است.
می خواست بزرگی الله برساند.
متاسفانه حق و حقانیت درپشت تعصبات و حماقت های شخصیتی گم شده.
هرچند در پیرامونات دین حق همیشه پیروز است و ثابت؛ ولی متاسفانه در جوامع امروزی ….
همیشه تا قیامت میدان حق وباطل فعال است.
خدایان دروغین درهر زمانی به شکلهای مختلف سعی در گمراه کردن مردم دارن.
دین الله هم که مشخص است قرآن و مسلمانان واقعی بعنوان مبلغین الله که خالق همه جهانیان است قدرت باطل را رد می کند هرچند ظاهری قوی داشته باشن.
مثلاً دستوراتى که قرآن داده مثل حجاب وغیره وهمه قوانین و دستوراتی که رعایت آن به نفع جوامع بشرى است و سخن قرآن حق است همانگونه که درجوامع غیرمسلمان وآنانى که این دستورات را رعایت نمی کنند و در باطل مانده اند درمنجلاب فساد وامراض غوطه ورند و عوارض آن دامنگیرشان است.
شاید عمل نادرست بسیاری از ماها اسم مسلمان را خدشه دار کرده؛ ولی آیا دین واقعی دین حق. افرادی که کاملاً خدایی کار می کنند اون بزرگی وعظمت ندارن؟
پس همیشه سخن حق، پیروز میدان است چرا که حق والاتر است.
حتی برای یک بی دین وقتی فردی ملتزم و با اخلاق می بیند شخصیت او را درک می کند.
بله مسلماً اینجوری هست
چون پشت او خالق مقتدر العلی والعظیم قرار گرفته.
واقعاً خدا یه هیبت خاص دروجود چنین اشخاصی میذاره
پس اگه ما به دقت به اطراف وافعال واعمالمون دقت کنیم خواهیم دید که هرکار خیری که انجام بدیم عکسش وبازتابش خواهیم دید واین یک مثال کوچکی ازدین حق می باشد چه برسد فردی کاملاً اسلامی باشد.
۵ – درآیه/ ۴ طه خداوند فرموده: قرآن ازجانب کسی است که زمین وآسمانهای بلند خلق کرده چه پیامی دارد؟ چرا به دیگر مخلوقات اشاره نکرد؟
چون آسمانها واقعاً بزرگ وباعظمت خلق شده اند؛ شاید بزرگتر ازمخلوقات دیگر.
(تَنْزِیلًا مِمَّنْ خَلَقَ الْأَرْضَ وَالسَّمَاوَاتِ الْعُلَى) [سوره طه : ۴]
پیامش چیه؟
شاید چون وسعت زمین و آسمانها نامحدود هست؛ پس قدرت و عظمت خداوند هم نامحدوده.
قرآن از جانب کسی است که زمین وآسمان را خلق کرده.
اینجا خداوند خیلی قشنگ خودش رو بیان کرده
احساس می کنم زبانم قاصر از گفتنشه.
احساس می کنم خداوند چه زیبا خودش رو توصیف کرده اینکه قرآن یک پدیده ى جهانى است مانند زمین و آسمانها بزرگ و والا هست که از آسمان یا همان جهان والاى فرشتگان نازل شده است.
یعنی آفریدگار قرآن، همویی است که خالق جهانیان است.
آسمان وزمین یک آفریده ی حیرت انگیزاست که با تأمل درآن به اوج بزرگی حق پی می بریم.
اینجا گفته به عظمت آسمان وزمین بیاندیش
ببین خالق قرآن خالق همین عظمت هاست.
آسمان و زمین در کل جهان، یک آسمان و زمین است
پس قرآن هم درکل جهانیان ثابت وپایدار وجهانی است.
چون شاید ما به ظاهرقرآن را فقط یه کتاب ببینیم که خیلى وقتها هم غافل هستیم وهمین دید را داریم وقتى اونو روزها گوشه قفسه کتاب رها کردیم و تا رمضان سال آینده یه نگاه میندازیم؛ اما خداوند این را بیان می دارد که قرآن بزرگ و والاست شاید بزرگتر از عظمت آسمانها وزمین. چرا که کلام مستقیم حق تعالى هست.
آری قرآن کتاب زمینی نیست کتاب آسمانی است؛ کتابی از جانب آن خالقی کل آسمانها وزمین زیر سلطه خودش است.
از طرف کسی که به همه درونیات وبرونیات ما آگاهی دارد وبراساس توان ونیازما برنامه داده و……
وقتی خوب به آسمان و زمین فکرمی کنم پدیده ایی هست که بدون آن زندگی محاله و همه جا همون آسمان دیده میشه.
همه مردم روی همین زمین هستند.
بهوش باش که قرآن هم چنان عظمتی داره
قرآن کتابی ست آسمانی برای ما زمینی ها.
متأسفانه امروزه انسانها یادشون رفته که قرآن برا خوندن و تدبر کردنه ته برای عزاداری وقاب گرفتن رو دیوار …..
قرآن کلام همان کسیه که زمین وآسمان خلق کرده وانسانها را درست درمیان زمین وآسمان قرارداده تا ازاین نشانه ها تأمل وتفکرکنه.
ای انسان تو آسمان را می بینی.
وازنعمات باران و خورشید و ستاره و شبها و روزهای آن استفاده میکنی.
آن وقت قرآن را قبول ندارین؟؟؟
اگر دارین چرا حق قرآن رو کامل ادا نمی کنین؟
قرآن روهم همان خدا آفریده.
فکرکردن وتأمل رو نعمتهایی که درآسمان و زمین است مارا به عزمت و بزرگی خدا میرسونه.
و هرکس خود را درسایه انوار قرآن قراردهد خود را در سایه ى چیزى والاتر ازآسمانهاى برافراشته قرار داده است.
یکی می گفت: قرآن هیچ وقت تغییر یا عوض نمیشه اما تفسیرش مطابق با زمان خودش عوض میشه. این یعنی تازگی همیشگی قرآن.
قوانین قرآن طورى هست که واسه هرزمان و دوره اى صدق میکنه و میشه ازش استفاده کرد.
اره قرآن معجزه بودنش به اینه که درهر زمان ومکان کارایی داره واقیانوسی است که هیچوقت درونیانتش خالی نمیشه، کهنه نمیشه وجا داره برای استخراج
مثل الآن که خودمون نشستیم داریم گوهرهاش در میاریم.
بله و در دوره ها واعصار مختلف همچنان گوهرهاش کشف میشه.
واقعاً چه گوهر گرانبهایی إز ۱۴۰۰ سال پیش هنود ارزش داره.
به نظر من خدا میخاد بگه اگه کسی به قرآن عمل کنه درجاتش مثل آسمانها بالا خواهد رفت البته نظر شخصیه.
این مثال برای تقریب ذهن ما زده که بفهمیم با قرآن بودن چطوره.
بزرگی می گوید: “موفقیت” نتیجه سه عبارت است:
۱- تجربه دیروز
۲- استفاده ازامروز
۳- امید به فردا …
ولی اغلب ما با سه عبارت زندگی می کنیم :
۱- حسرت دیروز
۲- اتلاف امروز
۳- ترس از فردا …
در حالی که آفریدگار مهربان … گذشته را عفو … امروز را مدد … و فردا را کفایت می کند.