کتاب خدا را از غربت در آورید

حتماً شما صحنه هایی از حضور قرآن را در زندگی خود یا دیگران به خاطر دارید.
وقتی کسی خانه نو و جدیدی میخرد، اولین چیزی که به خانه می برد قرآن است.
برای بدرقه مسافر او را از زیر قرآن رد می کنند
عروس را هم که به تخت می نشانند، هنگام گرفتن عکس قرآنی به دستش می دهند و می گویند به آیات قرآن نگاه کند. تا عکس زیباتر و باشکوه تر جلوه کند.
بالای سر مرده هم قرآن می خوانند.
اما آیا قرآن برای شگون خانه است و سلامت مسافر و زینت عکس؟
آیا قرآن پیش از آنکه، به کار مردن ما بیاید، به درد زندگی ما نمی خورد؟
کتابی که معجزه ی جاودان پیامبر صلی الله علیه و سلم است، گنجینه ارزشمندی است که خود فرمود:
اگر جن و انس دست به دست هم دهند تا ( کتابی) مانند قرآن بیاورند، هرگز از عهده بر نخواهند آمد.
کتابی که مردم را به تحدی فرا خوانده و فرموده اگر سوره ی نظیر آن بیاورند دست از دعوت خویش بر می دارد. و قرن هاست احدی را یارای چنین کاری نبوده است.
کتابی که بیش از ۱۴۰۰ سال است منشا آثار فراوانی بوده و هزاران کتاب درباره آن نگاشته شده و تمثیلات و داستان ها و لطایف و نکته ها و آموزه های آن تمامی ندارد.
قرآن گنجینه ای است که دانشمندان و عالمان ممتاز هر عصری، افتخار ترجمه یا تفسیر آن را ندارند.
آیا چنین کتابی در میان ما غریب نیست.
آیا هر مبلّغی وظیفه ندارد قرآن را از این غربت در آورد؟
پس هر جا که برای تبلیغ دین خدا قدم می گذارید، سعی کنید به این امور اهتمام ورزید.
با پرپایی جلسات روخوانی و روان خوانی، تلاوت، حفظ، مفاهیم و ترجمه و تفسیر، توجه ویژه خود را به قرآن نشان دهید.
جلسات تفسیر بگذارید، حلاوت و شیرینی قرآن را به کام جوانان و نوجوانان بریزید.
به افراد قرآن هدیه کنید. آنان را با ترجمه های خوب قرآن که به لطف خدا کم هم نیستند، آشنا کنید.
مردم را به مراکز قرآنی، کانون های قرآنی و فرهنگسرای قرآن متصل کنید.
و در یک کلام کاری کنیم که مصداق آیه شریفه (وَقَالَ الرَّسُولُ یَا رَبِّ إِنَّ قَوْمِی اتَّخَذُوا هَٰذَا الْقُرْآنَ مَهْجُورًا) [ فرقان: ۳۰ ] نباشیم.